youtu.be/oxHnRfhDmrk?si=...
İncelemeyi okumadan önce linke tıklarsanız okumanıza eşlik eden güzel bir müzik dinlemiş olursunuz.
Van Gogh ile ayrı bir gönül bağım var. Seneler önce seçmeli çizim dersinde ünlü tabloların replikasını yapma ödevimiz için Van Gogh’un “kumsaldaki balıkçı tekneleri” adlı tablosu seçtim. Tabloyu tamamlayamadan babam vefat etti ve o dönem dersimi kaçırdım, çizimin yarım kaldı. Öğretmenim devamsızlığımı ve tablomu bitiremememi dert etmeden dersten geçmemi sağlayan notu verdi.
Bu yüzden Van Gogh benim hayatımın hep eksik kalan kısmını temsil eder. Müzesini ziyaret ettiğimde, tablolarıyla göz göze geldiğimde yaşadığım burukluğun nedeni bu olsa gerek.
Van Gogh’un hikayesine hakim olmamızı sağlayan kesinlikle kardeşi Theo. Bu nedenle Theo’da benim için kıymetli. Daha önce iki kardeşin birbirlerine göndermiş olduğu mektupları içeren bir kitap okumuştum. Fakat Theo’ya dair fazla detay içermiyordu bu kitap en az Vincent kadar Theo’yu da tanımı fırsatı sunuyor.
Naçizane fikrim Van Gogh severlerin ilgiyle okuyabileceği bir kitap, eğer ressama dair herhangi bir bilginiz yoksa belki kitabı okumak sizi bir nebze yorabilir ve gereksiz bir okuma yapıyormuşsunuz hissine kapılmanıza neden olabilir.
Murakami okumayı düşünüyorsanız sövgüme bi bakabilirsiniz .d
Puan vermedi
Hani Avrupa'nın en prestijli sanat galerilerinden birinde sergilenen bi muz tuvali vardır ya, Murakami de günümüz edebiyat dünyasında o muz portresini temsil eden kişidir diye düşünüyorum. Yani insan bir kitabını okur ve bu lafı derse belki önyargı, belki de anlayışsızlık diye yorumlanabilir, buna okeyim. Ama aynı yazarın diğer kitaplarını okuduktan sonra da da aynı şeyi derse burada cidden düşünülmesi gereken bir şey vardır.
Ben şahsen Murakami'nin günümüz çarpık sanat ve edebiyat anlayışının bir ürünü olduğunu, o "ne yaptığını çok iyi bilen yazar!" sloganının altında da safi fos bir ezik olduğunu düşünüyorum. Murakami resmen amerikan "üstkimliği" psikolojisinin altına kendini yatırmış, komplekslerinin farkında olmayan, ezik bir temcit pilavcısı. Metinlerinde hep aynı konular ve kelimelerin altında da aynı zihniyet var: cinsellik, etik dışılık ve kompleks. Peki diyelim, belki bu aykırılıkları zekice birbirine bağlamıştır, bu kadar ünlü ve emin olunan bir yazar olduğuna göre bunları ustaca bir bağlamla sunuyordur diyorsunuz, "o seks ama aslında seks değil, rüya ama rüya değil, tecavüz ama tecavüz değil işte" lafları ve anlatılarının herhalde beklenmedik, alışılmışı bozan ve mutlaka mantıklı bir sebep sonuç ilişkisi vardır diyorsunuz, sayfalarca safi bu konular üzerinden dönen mevzuları okuyor duruyorsunuz, ama sonra bir bakıyorsunuz hiçbir bağlam yok. Yazar meğerse safi yazıp geçiyormuş. Olaylar bildiğin sebep sonuç ilişkisinden bağımsız. Hadi onu da sktir ettik diyelim, belki bize başka bir bağlam sunar diyorsunuz, yok. yazar onu da vermiyor .d sadece şu var "her şey inanılmaz elit, bak ara sıra çoh ilginç karakterlerle sizin iştahınızı da açıyorum, ara sıra yunan tragedyasına dokunduruyorum (sebep sonuç arıyosanız bu sayın iştee) filan..." Ya bu arada o ilginç
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Spoiler! Raskol'un iç dünyasına baktım, buyurmaz mısın?·849 syf.·
10/10
2026 88. kitabı
Kitabı okumadım...
Petersburg şehrinde gezinen bendim. Kutu gibi odada kaldım; kapıyı açmak için yatağımdan kalkmama gerek kalmayacak kadar küçük bir odada...
Üniversite öğrencisiydim. Kendi dünyamda, hiç kimseyi almadan yaşadım; yaşamak denirse...
Parasızdım fakat bunu dert etmiyordum. Çünkü elimdeki son kuruşları dahi yardıma muhtaç insanlara veriyordum. Bu onları sevdiğim için değil, o an onu yapmak istediğim içindi.
Aileme karşı sürekli bir borç altında kalıp minnet duyguları beslemek yoruyordu. Bir şeyler yapmalıydım ama bunu üstümdeki pejmürde elbiselerle yapmak ağırıma gidiyordu. Dilenebilirdim, evet, evet dilenmek... Ama kibrim buna müsaade etmiyordu. Kimseden karşılıksız bir şey almaya alışkın değildim. Bu, onların alanıma girmesini kolaylaştırdığı için buna müsaade edemezdim.
Çünkü ben özel bir ruhtum... Belki de ruhum, Napolyon'un evrimleşmiş hâliydi. O benim durumumda olsa acımadan kılıcını savurur, öldürür ama sorgulanmazdı. Çünkü o bir kahramandı. Neden ben de kendi zihnimin imparatoru olmayayım ki?
Zihnim, para kazanmaya çalışmadığı kadar kusursuz bir cinayet planı yaptı(!).
Evet, çünkü o iğrenç bir kadındı. Ölmeyi hak ediyordu! Boşuna oksijen masrafı! Yeryüzünden bir pisliğin gitmesine neden olmak!
Ahh, harika...
Bunu ancak benim gibi yüce düşünceler sahibi biri yapabilirdi...
Yaptım da...
Ama hayır, hayır! Duraklamam pişmanlık gibi görünmesin. Pişman değilim. Yine olsa yine o baltayı alabilirim...
Ama bu hezeyanlar da neyin nesi?.. Ahh, bu halüsinasyonlar!
Nefret ediyorum. Herkesten nefret!
Yaşadığım gerçekler hiç de hayalimdeki gibi tatminkâr değil...
Neden beni suçlu görüyorsunuz?
Bir adamı öldürmek madem suç, peki içkiye sarılıp da ailesini yok eden zihniyet? Bu da bir cinayet değil mi?
Svidrigaylov gibi arzularının peşinde
Merhaba kitapsever dostlarım
Hani bazı kitaplar vardır ya ilk elinize aldığınız anda sizi etkileyeceğini hissedersiniz. Tam olarak öyle bir eser ile geldim.
Deneme türünde olan eseri bol bol altını çizerek okurken bir anda sonlara doğru kendimi yazarın hayatını okurken buldum.
Aslında ince bir detaydı hepsi. Önce duygularını, hissettiklerini kaleme alan yazar, daha sonra bu hislere sebep olan olayları anlatmış aslında.
Okurken kendinizden çok fazla şey bulacaksınız. İnsanız, imtihandayız ve bazen acılarımız ortak olabiliyor. O yüzden bir satırda kendi acına rastlamak insanı yalnızlıktan uzaklaştırıyor. Kitabı okurken bu dert sadece bende değilmiş, benim gibi olan başka insanlarda varmış diyorsun.
Derdine çare olur belki diye de okumaya devam ediyorsun.
Dertlerimiz bazen bir olsa da hepimizin yaşamla mücadelesi bambaşka. Ben Filiz Hanımın hikayesinden çok etkilendim. Sizlerinde okumasını çok isterim. Hayatla verdiği mücadelenin hepimizi etkileyeceğini düşünüyorum.
aşkın ve ayrılığın insan ruhundaki izlerini şiirsel bir dille anlatan, yalnızlığa ve kırgınlıklara ayna tutan duygusal bir limandır.
Aşk acısı çeken, ayrılık sürecinde olan veya ikili ilişkilerin getirdiği melankoliyi ruhunda hissetmek isteyen okurlar için bir nevi "dert ortaklığı" sunar.
MUSTAFA GÜLAÇTI - SESSİZLİĞİN MİRASI
Merhaba arkadaşlar
Haziran ayının bir diğer kitabı ile karşınızdayım.
Birkaç alıntı ile giriş yapmak istiyorum..
‘Güneş doğduysa, umut henüz ölmemiştir.’
’İnsan kendi kalbini tanımaz mı hiç?’
‘Bugün ilk kez yürüdüğüm yolun bana ait olduğunu hissettim.’
‘Kalbinin yerini bilmesine rağmen, bir an orada olup olmadığını kontrol etmek istedi.’
‘Bir ülkenin hafızası bazen insanların yüzünde değil, sakladıkları acıda durur.’
Eser 242 sayfadan oluşuyor.
Genel olarak hoşuma giden bir kitap oldu.
Eser 1970’lerden itibaren konu almaya başlıyor. Kahramanlarımız Refik, eşi Zeynep, çocukları Timur ve Timur’un ilerde hayat arkadaşı olacak olan Elif..
O dönemdeki siyasi olaylardan ötürü Refik tutuklanır..Bunu duyan Zeynep oğlu Timur ile birlikte yalnız kalır ve hayat mücadelesi başlar.
Aslında Refik’in asıl sorunu sessizliğidir bu sessizlik ilerde oğlu Timur’a miras kalacak ve sessizliği bozacaktır..
Cezaevinden çıktıktan sonra eşi Zeynep daha sonrada kendisi hayata veda eder.
Tek başına kalan Timur’un hayat mücadelesi burada başlar.
En büyük hayali Gazeteci olup babasından kalan sessizliği bozmaktır ve üniversitede bu bölümü kazanır..burada ilerde eşi olacak olan Elif ile tanışır..
Elif onu yazması konusunda hep desteklemiştir.. Ama bir gün bu işler başına dert açacaktır..
Sizide merak ettiren bir kitap olacağına eminim Herkese tavsiye ederim
