“Harry Potter!” dedi yaratık, Harry’nin aşağı kata ulaşacağından emin olduğu tiz mi tiz bir sesle. “Dobby ne vakittir sizinle tanışmak istiyordu, efendim… Öyle bir şeref ki…”
Harry duvar boyunu izleyip çalışma masasının iskemlesine, büyük kafesinde uyuyan Hedwig’in yanı başına çökerek, “Te… teşekkür ederim,” dedi. “Nesin sen?” diye sormak istiyordu, ama bunun kulağa pek kaba geleceğini düşünerek, “Kimsin sen?” dedi.
“Dobby, efendim. Sadece Dobby. Dobby, ev cini,” dedi yaratık.