Düşünüyorum öyleyse varsınız.·239 syf.·Edebiyat
7/10
2024 5. kitabı
Kitabın adı gibi içeriği de oldukça sisli, puslu. Hayatımda az kitapta gördüğüm birbiriyle bir şekilde bağlantılı ama tamamen farklı olaylar içinde bulunan karakterler aniden ana olaya bağlanıyor. Öne çıkan karakterler bünyamin, ebrehe, Uzun İhsan diyebilirim. Bunun dışında alibaz, zülfiyar vs. Karakterler de yeri geldiğinde öne çıkıyor ama sürekli olaylar silsilesi içinde bünyamin ve babasını görüyoruz. Kitabı okurken sürekli düşler, gerçekler, rüyadaki anlamlar öne çıkıyordu. Mistik bir havası olan bu kitabın son sayfasını da okuduğum zaman hâlâ sanki bir şeyler tamamlanmamış hissi vardı.
Bu yüzden puslu bir kitap.
En çok hoşuma giden yeri, casus ve padişah arasında geçen konuşmaydı. Casus'un bilginin ancak tehlike ile ölçülebileceğini söylemesine başta anlam verememiştim ama sonradan çok iyi kavradım bu sözü.
Kitabın genel konusu tek bir cümle ile özetlenecek olsaydı bu,
“Düşünüyorum, ama sadece ben var değilim. Düşündüğüm için asıl sizler varsınız; sizler ve içinde yaşadığınız dünya" sözü olurdu herhalde.
Uzun İhsan efendi böyle düşünerek rendekâr'ın -rene descartes- söylediği söze göndermede bulunup bunu bir adım ileriye taşıyor diyebiliriz. Zaten kitabın tüm konusu, olayları bu cümle üzerinde inşa edilmiş.
Bıraktığı o gizemli puslu havayla elinizden düşürmeden okuyacağınız bir kitap ama biraz sözcük dağarcığınızın geniş olması gerekiyor nitekim yazar kitabın geçtiği yer olsun, konusunun gereği olarak Osmanlıca ve diğer yabancı terimlere sıkça yer veriyor. Yine de bunlar okumayı güçleştirmemiş. O gizemli havasına yakışmış, insanın gerçeklik algısını sorgulatacak bir kitap.
Ayrıca okurken ister istemez Osmanlı tarihine duyacağınız o müthiş merak, sizi bir anda Osmanlı'nın o gizemli, puslu tarihine sürükleyecektir. Sürükleyebilir demiyorum çünkü bir anda