Çocuklar mı sahipsiz, yoksa insanlık mı?·208 syf.·
✯Bellisperennis✯ Ülkenin ve toplumun kanayan yaralarını, zaman zaman argo ifadeler olsa dâhi öylesine etkileyici anlatıyorsun ki, Günday’a duyduğum hayranlığa bir de zekâsına ve kalemine duyduğum hayranlık eklendi.
Bu kitap aslında dünyanın dört bir yanında karanlığa terk edilmiş, derin kuyulara düşmüş; çıkabilmek için binbir türlü eziyet yaşamış ve tüm bu acıların karşısında geleceğe dair umutlarını yitirmiş çocukların hikâyesini anlatıyor.
Kısa kısa öykülerden oluşsa da hepsinin ortak noktası, toplum olarak görmek istemediğimiz ya da görmezden geldiğimiz çocuklar. Her hikâye insanın içine işliyor, düşündürüyor ve vicdanıyla yüzleştiriyor.
Bu yüzden bu kitabı herkesin mutlaka okumasını tavsiye ederim. Belki o zaman etrafımızda olup bitenlere biraz daha duyarlı bakmayı öğreniriz.
Daima sevgiyle ve kitaplarla kalın:)
9/10
2026 70. kitabı
✯Bellisperennis✯ Ülkenin ve toplumun kanayan yaralarını, zaman zaman argo ifadeler olsa dâhi öylesine etkileyici anlatıyorsun ki, Günday’a duyduğum hayranlığa bir de zekâsına ve kalemine duyduğum hayranlık eklendi.
Bu kitap aslında dünyanın dört bir yanında karanlığa terk edilmiş, derin kuyulara düşmüş; çıkabilmek için binbir türlü eziyet yaşamış ve tüm bu acıların karşısında geleceğe dair umutlarını yitirmiş çocukların hikâyesini anlatıyor.
Kısa kısa öykülerden oluşsa da hepsinin ortak noktası, toplum olarak görmek istemediğimiz ya da görmezden geldiğimiz çocuklar. Her hikâye insanın içine işliyor, düşündürüyor ve vicdanıyla yüzleştiriyor.
Bu yüzden bu kitabı herkesin mutlaka okumasını tavsiye ederim. Belki o zaman etrafımızda olup bitenlere biraz daha duyarlı bakmayı öğreniriz.
Daima sevgiyle ve kitaplarla kalın:)
Hakan Günday ne yazsa okuyun. Ama yazarı bu kitabıyla tanışmaya başlamayın. Çünkü diğer yeraltı edebiyatı romanlarından çok farklı. Farklı yerlerde yayımladığı kısa öykülerinden oluştuğu için diğer romanlarındaki tadı bulamayabilirsiniz. Ankara seyir defteri, Ot dergisi gibi farklı yerlerde yayımlanan 34 kısa öykülerinin bir derlemesi #DERZ
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hakan Günday karanlık edebiyatın prensi. Onu okumayı çok seviyorum. Çünkü tahmin etmesi çok zor bir kalem. Ne çıkacağını hikayenin nereye gideceğini ve de ne kadar karanlık olabileceğini aklınız almıyor. Birçok yerde yayınlanmış kısa öykülerinin toplandığı bu kitabı okumak da çok zevkli ve bir o kadar düşündürtücüydü
Kitap boyunca sosyal, politik ve insana dair birçok meseleye ironik ve yer yer acımasız bir dille yaklaşıyor. Günday’ın burada yaptığı şey aslında bildiğimiz şeyleri süslemek değil; bildiğimiz ama görmezden geldiğimiz şeyleri tekrar yüzümüze çarpmak.
Öykülerin önemli bir kısmı devlet, iktidar ve sistem eleştirisi üzerine kurulmuş. Özellikle İmparatorluk Özel Kalem Müdürlüğü’nün Dikkatine gibi metinlerde devletin vatandaşa bakış açısı alaycı ve sert bir dille ters yüz ediliyor. Bürokratik dilin soğukluğu içinde insanın nasıl değersizleştirildiği hissettiriliyor. Siyaset Akademisi 12. Dönem Sözlü Sınavı gibi öykülerde ise siyaset, neredeyse bir tiyatro sahnesi gibi ele alınıyor; ezberlenmiş cevaplar, boş söylemler ve gerçeklikle bağını koparmış bir sistemin ironisi öne çıkıyor.
Bazı öykülerde bu eleştiri daha da genişliyor. Örneğin Üst Düzey Yazışmalar gibi metinlerde insan-hayvan ilişkisi üzerinden bile insanın şiddeti ve duyarsızlığı gösteriliyor. Günday’ın dili burada özellikle rahatsız edici bir noktaya geliyor; çünkü anlatmak istediği şeyi yumuşatmıyor, tam aksine keskinleştiriyor. Kitapta yer alan öykü isimleri bile başlı başına bir mesaj taşıyor; uzun, bürokratik, neredeyse makale ya da rapor başlığı gibi duran isimler, içerikteki ironiyi daha baştan kuruyor. Dünyanın İlk Klon Devlet Başkanı ve İç Burkan Dramı ya da Toplum İnşası ve Mühendisliğinde Bir Yalıtım Malzemesi Olarak İnsan Eti Kullanımına İlişkin Kılavuz gibi başlıklar bile zaten kitabın tonunu özetliyor: ciddi görünen şeylerin içinin ne kadar absürt olabileceği.
Kitap boyunca dikkat çeken şeylerden biri de Günday’ın küçük metinlerle büyük cümleler kurması. Birkaç sayfalık öykülerde bile toplum, birey, devlet ve güç ilişkileri üzerine ağır eleştiriler var. Kısa olmalarına rağmen bazı hikâyeler uzun
Derz, tek bir romandan ziyade Hakan Günday’ın yıllar içinde çeşitli dergilerde (OT dergisi gibi) ve Anakara Seyir Defteri adlı fanzinde yayımlanmış 34 farklı öykü ve metninden oluşan bir derleme hikaye kitabı.
Kitap, hayatın ve toplumun çatlaklarını dolduran o derz maddesi gibi, farklı zamanlarda yazılmış metinleri bir araya getiren kolaj bir yapıya sahip. Her öykü farklı bir karakteri, farklı bir suçu ya da absürt bir toplumsal durumu merkezine alıyor.
Kitaptaki birçok kısa metin; adalet sistemini, medyanın ikiyüzlülüğünü, popüler kültürü ve ülkenin yakın tarihindeki absürt/karanlık olayları tiye alan, sert siyasi eleştiriler barındırıyor.
Kitap genel olarak vicdan, suç, delilik, sistem eleştirisi ve insan ilişkilerindeki o kopukluklar üzerine kurulu bağımsız parçalardan oluşuyor. Tek bir çizgide gitmediği için de her hikayede Hakan Günday’ın farklı bir dönemine ve farklı bir anlatı deneyimine şahit oluyoruz.
Içimizdeki o karanlık sesler...
" insanın kendisiyle tanışması için hiçbir yaş geç değildir."
Hakan Günday 'ın 
Derz kitabı 34 hikayeden oluşan kısa ama uzun bir yolculuk. Sayfalar ilerledikçe öykülerde insanın içindeki karanlıkla yüzleşiyorsun.
Kitap, suç, vicdan ve hissizlik üzerine kurulmuş bir anlatı sunuyor. Karakterler öyle yerlerden konuşuyor ki, onların yaptıklarını anlamakla yargılamak arasında gidip geliyorsun. Bazen bir cümlenin içinde durup düşünüyorsun: “Gerçekten hiçbir şey hissetmemek mümkün mü?”
Yazarın dili yine sert, yine filtresiz. Rahatsız ediyor, ama bu rahatsızlık bilinçli. Çünkü bazı gerçekler yumuşatıldığında anlamını kaybediyor.
İnsan ne zaman “insan” olmaktan çıkar? Bir eylemle mi, yoksa hissetmemeye başladığı anda mı?
Okurken kolay bir yolculuk beklemeyin. Bu kitap sizi sarsar, huzursuz eder ve belki de en kötüsü… bazı yerlerde kendinizden parçalar buldurur.
Ve bence en çarpıcı yanı şu:
Bazı insanlar suç işler, bazıları ise o suçu içinde taşır.
Eğer karanlık metinleri seviyorsanız, bu kitap sizi içine çekecek.
Keyifli okumalar dilerim
Hakan Günday 'ın Derz kitabı 34 hikayeden oluşan kısa ama uzun bir yolculuk. Sayfalar ilerledikçe öykülerde insanın içindeki karanlıkla yüzleşiyorsun.
Kitap, suç, vicdan ve hissizlik üzerine kurulmuş bir anlatı sunuyor. Karakterler öyle yerlerden konuşuyor ki, onların yaptıklarını anlamakla yargılamak arasında gidip geliyorsun. Bazen bir cümlenin içinde durup düşünüyorsun: “Gerçekten hiçbir şey hissetmemek mümkün mü?”
Yazarın dili yine sert, yine filtresiz. Rahatsız ediyor, ama bu rahatsızlık bilinçli. Çünkü bazı gerçekler yumuşatıldığında anlamını kaybediyor.
İnsan ne zaman “insan” olmaktan çıkar? Bir eylemle mi, yoksa hissetmemeye başladığı anda mı?
Okurken kolay bir yolculuk beklemeyin. Bu kitap sizi sarsar, huzursuz eder ve belki de en kötüsü… bazı yerlerde kendinizden parçalar buldurur.
Ve bence en çarpıcı yanı şu:
Bazı insanlar suç işler, bazıları ise o suçu içinde taşır.
Eğer karanlık metinleri seviyorsanız, bu kitap sizi içine çekecek.
Keyifli okumalar dilerim