Møøň
@despelf
– Lakin gözləmək lazımdır... Xeyli gözləmək lazımdır...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Özümüz yaxşılıq etmir, başqalarının da yaxşılığını görmür, onları özlərini gözə soxan, xeyir-dua ovçusu, hətta ikiüzlü adlandırırıq.
Kim bilir, bəlkə sənin qəlbində yaxşı bir şey varsa, o da elə həmin şeytandır? Sənin kimi adamlar dünyanı ancaq öz beş hissi ilə ölçürlər, buna görə də o qorxudan yaxa qurtara bilməyəcəklər. Bunun əsl səbəbini və həyatın əsl qanunauyğunluğunu araşdırsanız, görəcəksiniz ki, ən zəif cəhətimiz daxili yox, zahiridir, kənardan gəlmədir. Gözümüzü kor edən yeddi rəngdir, qulağımızı kar edən səslərdir, ağzımızı yuman yeməklərdir, ürəyimizi əvvəlcə təlatümə gətirib coşduran, lakin sonra sükuta qərq edən ardı-arası kəsilməz danışıqlarımız, söz-söhbətlərimizdir.
Yüksək mərtəbəyə qalxmış adam zahiri şeyləri yox, daxili şeyləri, mənəviyyatı qiymətləndirir.
Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görümeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı? Yaşayışımıza ve etrafımıza şekil vermek arzusuyla dünyaya gelmektense hayatın ve muhitin verdiği şekli kolayca alacak kadar boş ve yumuşak olmak daha rahat, daha makul değil miydi?
Puan vermedi·224 syf.·
3 günde okudu
·2025 10. kitabı
