Canan Tan - Piraye
Eser kahraman bakış açısıyla yazılmıştır, Piraye hikayeyi bizzat anlatır. Akıcı ve kolay okunan bir eserdi. Bu açıdan kitapçıların "çıtır roman" dedikleri kategoriye girer diye düşünüyorum.
Piraye konservatuvarda tiyatro bölümü istese de diş hekimi babası buna izin vermez ve üniversitede o da diş hekimliği okur. Babası çok okuyan, entelektüel bir aydındır. Nazım Hikmet'in sevgilisi Hatice Piraye'den esinlenerek ablasının adını Hatice, onun adını da Piraye koymuştur. Piraye'ye göre onun içindeki edebiyat tohumlarının temelini bu olay atmıştır. Babası sol temayüllü bir adamdır ve Piraye de doğal olarak bu temayülle büyür.
Diş hekimliği fakültesine başlar, Esin isimli kolej arkadaşı da aynı fakültede okumaktadır. O biraz daha hoppa ama eğlenceli bir kızdır. Arif isimli oldukça yakışıklı bir sınıf arkadaşları vardır. Bir gün derse geç kalan Arif'e not verme vesilesiyle Piraye ve Arif tanışırlar. Vakit geçirdikçe ortak noktalarının fazla olduğunu, ikisinin de şiir sevdiğini görürler. Birbirlerine şiir kitapları hediye ederler. Arif devrimci şiirlerin yanına sevgi şiirleri de sıkıştırmaya başlar. Birbirleriyle şiirleşmeye başlarlar.
Yaz tatili gelip çatar ve ismini koymadıkları sıcak bir ilişkileri vardır. Piraye yazı bu sebepten biraz huysuz geçirir. Annesinin onun şiirleri sakladığı kutuyu bulmasıyla da aralarında komünist olduğu gerekçesiyle bir gerilim yaşanır. Çünkü bu en başta eğitim hayatı için problemdir. Ayrıca Arif'in memur çocuğu olması ve maddi durumunun iyi olmaması da başka bir sorundur. Her ne kadar Piraye o ana kadar bu ilişkiye kendini çok yakın hissetmese de çocuğu ve durumunu sahiplenir. Annesi durumu babasına da şikayet eder ancak babası ılımlı ve sevecen yaklaşır.
Arif ailesine kızdan bahseder ve tanıştırmak ister ancak Piraye resmiyete Arif
ORHAN PAMUK-KIRMIZI SAÇLI KADIN
.
.
.
Bu eser gerçek bir hikayeyi anlatmaktadır.
Cem isminde bir gencin hayatını konu alır kitabımız .
Babası eczacıdır bir gün babasının ortadan aniden kaybolması ile Cem annesi ile akrabalarının yanına gider. Burada eğitimini devam edebilmek için iş bulmaya karar verir ve hikaye burada bambaşka bir boyuta geçer. Mesut usta ile beraber su kuyusu bulmak için oldukça çaba harcarlar.Burada ilk aşkı olacak kırmızı saçlı kadınla karşılaşır ve kadın kendisinden oldukça yaşça büyüktür.
Öyle bir hikaye ki kitap 100 . sayfasından sonra aşırı heyecanlı bir hal almaya başlıyor okumuş olduğunuz satırlar sanki bir film izlemiş etkisi yaratıyor okuyucu üzerinde kitabın gerçekçi anlatımının yanı sıra psikolojik yanlarının da konu alması oldukça etkileyiciydi benim yazardan okudum İlk kitaptı çok da sevdim
Saatleri Ayarlama Enstitüsü Müdiriyet-i Umûmiyesi’ne
Saatleri Ayarlama Enstitüsü Müdiriyet-i Umûmiyesi’ne
Sayın Tanpınar,
Bu mektup geçmiş zamanın tozlu raflarına terk edilmiş bir özlemin yankısını taşımaktadır.
İstanbul’un tüm ihtişamıyla yansıdığı o tabloların nesneleşmiş anlara atılmış bir çentiktir harflerim ve her bir cümlem yaşanmamış günlerin çetelesini tuttuğum ruznâmeden alıntıdır.
Zamana çentik atmaya başladığım o ilk andan itibaren bu güne değin süren bu gecikmişlik hâli, Mübarek’in çarkları arasında daha da bilenerek dışavurmaya devam ediyor.
Eskimiş yüzlerin bir izdüşümü olan bu gecikmişlik beyanı, aklımı kalbimin çekmecesinden çıkardığım o "geniş zaman" algısına ram olduğum şu ezelî ve ebedî saniyeden itibaren nihayete eriyor. Kalemim parmaklarımın esaretinden kurtulup ürkek ve marazlı sözcüklerim, kırık kanatlarıyla Boğaz’ın sisli sularına doğru yola çıkmaya hazırlanıyor.
Zarfımı anın geniş ufkuna emanet ediyor, pulunu geleceğin meçhul boşluğuna mühürleyip tüm zamanları içine alan bu müşterek iç döküşü, bu hüzünlü senfoniyi sizinle paylaşıyorum.
İnsan, fikirlerini de büyütürmüş meğer kendi tenhalığında... Ben de büyüttüm yıllarca söylencelerin ağırlığını omuzlarımda. Tıpkı Nuri Efendi’nin saatlere yüklediği anlamlar gibi suyun derinliğindeyken ağır, yüzeye çıktığında "incir çekirdeğini" dahi doldurmayacak anlamlar...
Şimdi bu anlamları "sahnemin dışında" bırakıp bu içi boş ama muazzam derecedeki ağırlıktan, dipsizliğin o derin uğultusundan kurtuluyorum nihayet.
Evvelce zatıalinize arz ettiğim o "sükût provası" meselesi –doğrusu ben bu durumu aristokratik bir inzivada ruh terbiyesi sanıyordum ki yanılmışım– zihnimde, metruk bir mabedin estetiğiyle örülmüş bir girdaba dönüştü. Dayanılmaz hâle gelen bu trajik ciddiyeti, bu yapay mukaddesatı muhafaza edebilmek uğruna kalbime çıkan tüm yolları
Tatlı mı tatlı çizimleriyle süslenmiş bir kirpi hikâyesiyle geldim bugün. Açıkçası bu kitaba bayıldım! Oldukça etkileşimli bir hikâye. Sayfaları çevirebilmek ve hikâyeye devam edebilmek için önce kirpimizin sorularını cevaplamanız gerekiyor. Yoksa bir sonraki sayfa açılmıyor.
Kirpimizin büyük bir sorunu var: Büyükannesinin onun için ördüğü tüylü kazağını bulamıyor. Kazağı olmadığında üşüyor, rüzgârda zorlanıyor ve dikenleri battığı için kimse ona sarılmak istemiyor. En önemlisi de büyükannesinin çok üzüleceğini düşünüyor. Ne yapacağını bilemeyen minik kirpi birçok yol deniyor ve sonunda çocuklardan yardım istiyor. Okurun yönlendirmeleri sayesinde doğru çözümü bulmaya çalışıyor.
Peki sizce bu tatlı kirpicik ne yapmalı? Ona ne önerirdiniz?
Siz hiç sizin için özel anlamı olan bir eşyanızı kaybettiniz mi?
Kitabın sonunda yer alan klinik psikolog onaylı “Ebeveynlere Notlar” bölümü de oldukça kıymetli. Çocuklara duyguları tanıma, hatalarını kabul etme, problem çözme ve kendini sevme gibi önemli kazanımlar konusunda uzman görüşlerine yer verilmiş. Bu yönüyle sadece çocuklar için değil, ebeveynler için de değerli bir kaynak olmuş.
Mor bir kedi düşünün... Ama sıradan bir kedi değil; ajanlık peşinde koşan, başını beladan çıkaramayan bir kedi!
Pofiok: Ajan Kedi, çocuklara macera sunarken yetişkinlere de "Keşke ben de bu kadar cesur olsaydım!" dedirtiyor. Sayfalar ilerledikçe gülümsememek zor. Çünkü bazen dünyayı kurtarmak için gereken tek şey bir pelerin değil, biraz cesaret ve bolca pati gücü!
Pofiok, klasik kahramanlardan biraz farklı. Cesur olmaya çalışırken bazen komik durumlara düşüyor, bazen de olayların tam ortasında kalıyor. Belki de onu sevimli yapan şey bu kusurları. Çünkü gerçek kahramanlık, hiç korkmamak değil; korksan da maceraya devam edebilmek.
Bu kitabı okurken kendimi bir çizgi filmin içinde hissettim. Hızlı, renkli, bol kahkahalı ve sürprizlerle dolu... Özellikle kedi severler için ayrı bir keyif!
Sevgiyi ifade etmek herkes için ne kadar farklıysa yası yaşamak da o kadar farklıdır. Ölmekte olan birinin acısını görmek, gidişine şahit olmak ve onu kaybettikten sonra devam edebilmek... Kitapta babasının hastalık sürecini ve ölümünü anlatan ve o gittikten sonra ne yapacağını bilemeyen yetişkin bir çocuk kalbin anıları yer alıyor.
