Masumiyet Karinesi1000Kitap
Eseri 2025 aralık ayında okudum.
Polisiye sevenler için gibi görünse de içinde psikolojik,sosyolojik tespitleri olan eserin baş kahramanı Kudret'in bana kalırsa daha anlatacak çok şeyi var.Son zamanlarda okuduğum en iyi polisiye romanı.Umarım devamı gelir.Türkçüler daha çok roman yazmalı.
⪻ ᏦᏗᏖᎥᏝ-ᏦᏗᏝᎮᏝᏋᏒ-ᏕᏋᏂᏒᎥ 1- ⪻
Başta intikam hikayesi okuyacagımı sanmıştım ama ilerledikçe öyle olmadığını anladım hatta ikinci kitap tamamen öyleydi ama onu 2.kitabın postunda anlatırım
Toprak annesinin cansız bedenini buluyor banyoda ama bunu yapanlar bulunamıyor derken ona bir telefon geliyor polis arkadaşından ve katilin Kerem oldu bilgisi veriliyor. Bunun üzerine kızımız Kerem'i takip ediyor gün gün,nereye gidersen ne yapar ne yer içer her şeyini öğreniyor ve intikam için kurduğu planı uygulamaya başlıyor. Önce tanışıp sonra kendine aşık edecek en son ise intikamını alacak. Tesadüf olmayan ama öyleymiş gibi bir tanışmayla hikayemiz başlıyor.
Kerem manevi annesini kaybediyor tıpkı Toprak'ın ki gibi onun annesi de cinayete kurban gitmiştir. Bunun sorumlularını bulmak için İstanbul'a annesinin abisinin hayatına sızması gerekıyor yani o da kendince planlar yapmış ve uygulamaya gececektir. Tabii bu sırada Toprak ile tanışıp kaynaşıyorlar birbirlerine içini döküyorlar (Toprak kısmen anlatıyor ) ve Kerem'in kurduğu planda Toprak'da yer almak istiyor Kerem biraz şüpheli yaklaşıyor ama en sonunda kabul edip yola koyuluyorlar. İstanbul'a gidip annesinin abisine kendilerini kardeş gibi tanıtıp yanında işe başlıyorlar. Planın ilk etapta tamam ama ya sonrası...
Devamı 2.kitapta ve asıl olaylar orda başlıyor.
Sevgiyle ve kitapla kalın
OlmamışDuygu ve Düşünce
Yayında, yapımda emeği geçen herkesin ellerine sağlık ama olmamış.
Hiçbir derinliği yok; niye, neden, nasıl işler o şekilde ilerliyor belli değil. Şipşak oldu bittiye getirilmiş. Boşu boşuna yazılmış bomboş yazılar var. Normalde bağımsız seridir okur bitiririm diye zorladım ama kitabın devamı da varmış. Bunu zor bitirdim diğerlerine başlamayı da hiç düşünmüyorum. İnsanlar neyini bu kadar beğenmiş anlamış da değilim. Gidin başka benzer konularda daha derinlikli ve çok daha güzel kitaplar var onları okuyun.
İnsan olarak sevmiyorlar ama CH kitaplarında da buna benzer konuları rahatlıkla bulabilirsiniz ve onlar daha güzel. Olmadı gidin Dolar serisini okuyun o da buna bin basar.
Çok aşağıladım ama uzun zamardır bu kadar okumakta zorlandığım bir kitap hakkında bu kadar övgü ve alıntı paylaşılıp puanının bu kadar yüksek olması canımı sıktı. Umutlarım vardı hüsrana dönüştüler.
[İkinci kez okuduğum kitaplardan]
"Tüfek, Mikrop ve Çelik" insanlık tarihinin gelişim sürecini savaşlar, büyük liderler, uygarlıklar, coğrafyanın, iklimin, biyolojik çeşitliliğin ve tarımsal olanakların belirleyiciliği üzerinden, son derece çarpıcı bir tarih yorumu ortaya koymaktadır. Kitabın temel sorusu, bazı toplumların neden diğerlerinden daha hızlı geliştiği ve neden dünyanın belirli bölgelerinde büyük imparatorlukların doğduğu üzerine kuruludur; ancak Jared Diamond bu soruya üstün ırk, zekâ ya da kültürel ayrıcalık gibi indirgemeci açıklamalar yerine, tamamen çevresel ve tarihsel koşullar ekseninde yaklaşıyor. Eserin olay örgüsü klasik roman yapısındaki gibi ilerlemese de, kronolojik tarihsel sıçramalarla şekillenen güçlü bir anlatı akışına sahip. Mezopotamya’dan Çin’e, Amerika yerlilerinden Afrika kabilelerine kadar genişleyen anlatı, tarım devriminin ortaya çıkışıyla birlikte insanların yerleşik yaşama geçmesini, hayvanların evcilleştirilmesini, salgın hastalıkların toplumlar üzerindeki etkisini ve teknolojik gelişmelerin dünya hâkimiyetine nasıl dönüştüğünü aşamalı biçimde ele alıyor. Özellikle Avrupalı toplumların Amerika kıtasını istilası sırasında “tüfek”, “mikrop” ve “çelik” üçlemesinin sembolik anlamı; tüfek askerî gücü, mikrop bağışıklık üstünlüğünü, çelik ise teknolojik üretim kapasitesini temsil ediyor. Diamond’ın anlatım dili akademik olmasına rağmen şaşırtıcı derecede akıcı. Bilimsel verileri kuru bir makale ciddiyetine hapsetmeden, antropoloji, biyoloji, tarih ve coğrafyayı iç içe geçirerek adeta çok katmanlı bir düşünce romanı kaleme almış. Yazarın üslubunda özellikle neden-sonuç ilişkileri büyük bir titizlikle işlenmiş; her bölüm bir önceki düşüncenin mantıksal devamı niteliğinde ve okuma ilerledikçe, tarih ve tarihin nasıl okunması gerektiğine
#okudumbitti
YAZAR: RAMONA EMERSON
YAYIN: THE KİTAP YAYINLARI
ÇEVİRİ: KERİME DALYAN
Herkese merhabalar bugün sizlere Ramona Emerson'un kaleminden çıkan Deklanşör’ün devamı olan Poz ile geldim.
Bu kitapta en az Deklanşör kadar sürükleyiciydi diyebilirim. O yüzden çok uzatmadan siz kitap severlere kitabın yorumunu paylaşmak istiyorum.
Rita, adli tıp fotoğrafçısı olarak ölümün en soğuk yüzüyle her gün karşı karşıya kalan bir kadın. Ancak onu farklı kılan, kurbanların hayaletlerini görebilmesi… Yani onun için hiçbir cinayet gerçekten “susmuş” değil.
Kitap, daha ilk sayfalarda tüyler ürperten bir aile katliamıyla açılıyor. Evdeki herkes vahşice öldürülmüş, tüm şüpheler kayıp olan büyük abiye yönelmiş durumda. Fakat Rita, olay yerinde karşılaştığı küçük kızın hayaleti sayesinde gerçeğin çok daha karanlık olduğunu fark ediyor. Onu, her şeyi değiştirecek bir ipucuna götüren yer ise arka bahçedeki kulübe oluyor… ve orada karşılaşılanlar gerçekten sarsıcı.
Rita gerçeği görse de buna kimse inanmaz. Bu da onu hem mesleğiyle hem de kendi iç dünyasıyla baş başa bırakır. Bir süreliğine uzaklaşmak için gittiği Gallup kasabasında ise bu kez bir seri katilin izine rastlar. Kaçmak istese de, karanlık onu her yerde bulur.
Poz, klasik bir polisiye olmanın ötesinde; gerilim dozu yüksek, yer yer rahatsız edici ve oldukça çarpıcı bir hikâye sunuyor. Özellikle katilin bakış açısına yer verilmesi, hikâyeyi daha da derinleştiriyor.
Serinin bu kitabı da en az ilki kadar sürükleyici ve ürperticiydi. Rita’nın hikâyesi, karanlığın içinden geçerek ilerlemeye devam ediyor… ve ben bu yolculuğun henüz bitmesini istemiyorum.
#ALINTILAR
Keder taşınamayacak kadar ağırdır.
Bu dünyada bir şey bizi incitene kadar hepimiz iyiyiz.
"Bu dünyada gerçek adalet yoktur."
Yazar kitabında kısa hikayeler anlatmış. Hepsi birbirinden etkileyici ve hayatın içinden özellikle Babaların gelmediği cumalarkısmı beni oldukça etkiledi. Ve birde son bölümde Yeşil gözlü kadın var tabiki. Yine en güzel hikayelerden biri, aşkını öyle güzel harmanlayıp sunuyor ki okuyucuya.
Yazarın üslubu, hikayelerin akıcılığı oldukça başarılı. İlk kitabı umarım devamı gelir...
