yıkılan yapıların
gömülü inançların altında yatırıyordum
gizli ve saklı
bu denli macera
Aramak denen meseleyi.
Bulmuş ama bulamamış hissi
Karmaşık duyguların bühtanı
acı veren
ve gaddar devin avuçlarında ufalanıyor.
saçma ve sapan
etlerime batan ve kemikleri sızlatan şeyin
ikisiydi.
hangisi kurmaca
hangisi düzen.
Dön ve dolan
...
Ben Hayatta En Çok Babamı SevdimŞiir
Ben hayatta en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yerden bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü ha düşecek
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Bilmezdi ki oturduğumuz semti
Geldi mi de gidici - hep, hep acele işi
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi
Atlastan bakardım nereye gitti
Öyle öyle ezber ettim gurbeti
Sevinçten uçardım hasta oldum mu,
Kırkı geçerse ateş, çağırırlar İstanbul'a
Bi helallaşmak ister elbet , degil 'mi oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oynunu,
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu,
En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin,
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim
Hayatta ben en çok babamı sevdim.
Can Yücel 
Can Yücel
open.spotify.com/track/2LijSPPbT...
Can Yücel
open.spotify.com/track/2LijSPPbT...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sevgili Deniz Şahin....
"Baba olamayacağım, toprak olmak ne garip duygu..." demiş Ahmet Kaya. Bir diğer yazıda Cemal Süreya;
"Sizin hiç babanız öldü mü? Benim bir kere öldü kör oldum. Yıkadılar aldılar götürdüler. Babamdan ummazdım bunu, kör oldum."
diye anlatmış içindeki o tarifsiz boşluğu. Başka bir yazıda Can Yücel şöyle dile getirmiş baba sevgisini:
"Hayatta ben en çok babamı sevdim. Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk. Çarpık bacaklarıyla ha düştü ha düşecek. Nasıl koşarsa ardından bir devin, O çapkın babamı ben öyle sevdim..."
Ne garip değil mi?
Koskoca şairler, koca koca adamlar, kelimelerle dünyalar kuran insanlar bile söz konusu baba olunca eksik kalmışlar. Çünkü bazı acılar vardır, anlatılmaz. Bazı yokluklar vardır, tarif edilmez. Ve bazı insanlar vardır ki öldükten sonra bile hayatımızdaki yerleri hiç değişmez.
Bugün Babalar Günü...
Kimi insanlar babasının elini öpecek bugün. Kimi telefon açıp sesini duyacak. Kimi uzun uzun sohbet edecek, kimi sadece sarılacak. Ama bazı insanlar için bugün sıradan bir gün değil. Çünkü bazı insanların babası sadece mezar taşlarında yazılı bir isimdir artık. Bazılarının ise hiç hatırlayamadığı bir yüz...
İnsan büyüyor aslında.
Yıllar geçiyor.
Saçlarına aklar düşüyor.
Çocukluğu geride kalıyor.
Ama babasını kaybeden bir evlat, kaç yaşına gelirse gelsin içinde hep biraz çocuk kalıyor.
Çünkü baba sadece bir insan değildir.
Bir güven duygusudur.
Sırtını yaslayabileceğin bir dağdır.
Düştüğünde seni kaldıracak bir eldir.
Başardığında gururla gülümseyen bir çift göz, yorulduğunda sığınabileceğin bir limandır.
Ve o liman kaybolunca insan kendini okyanusun ortasında kalmış gibi hisseder.
Bugün belki herkes kutlama yapacak.
Fotoğraflar paylaşacak.
Gülümseyecek.
Ama bazı insanlar sessizce gökyüzüne bakacak.
Belki bir dua
İbrahim… (uzaktan uzaktan)
İçim tutsaktı sana; ben uzaktan uzaktan,
Bulutlar aynalara seni sordu ıraktan,
Rüyada sanki isyankâr bir deniz boğulmuş,
Alırım esrârını her devin bir dudaktan,
Hasbahçesinde ömrün yakın olmaz bana gül,
İçim tutsaktı sana; ben uzaktan uzaktan,
Mezarıma isminle atacağın topraktan…
21/06/2026
…🖋️biR’ münZ’evî üstâd
@ustad_kaLem
Nurullah Genç
Nurullah Genç (uzaktan uzaktan)
Nurullah Genç
Nurullah Genç (uzaktan uzaktan)
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla ha düştü ha düşecek
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
CAN YÜCEL
Hani o son durakta saray açıldı birden
İki bembeyaz gülün yaprağıydı her sütun
Başını yasladığın pervazlarda çiçekler
Baygın kokularıyla sarmıştı denizleri
Çığlıklar fırtınası
İpek duruşlu suna
Susturulan bir devin iniltilerinde kan
Şimdi darağacında kuşku, sihir ve isyan
Bir köşeye çekilmiş emanet bekliyorsun
Hatıralar yurduna ihanet bekliyorsun
Sanma ki pencereler sana meftun olacak
Öteden hummalı bir işaret bekliyorsun