Pelin Sarıtepe

Yarıda kalmış aşklarının hesapları içinde Denizlere açıldı içimizden biri Niçin gittiğini söylemeden. Doyulmamış arzularla doluydu yelkenleri. Yıpranmış kelimelerin verdiği güvenden. Bulacak sanıyordu yenilikleri. Her an bir yeni su vardı, Her yeni suda bir yeni an. Deniz, dalgalarıyla gösteriyordu dışından Yaşananla düşünülenler arasındaki farkı. Bitmiyordu köpüklerle renkler Bir başka damlada, bir başka ışıkta başlamadan. Gözlerinin önünde bir oyun,ardında bir oyun. Dışında ne varsa yeni, ne varsa gerçek. Yeni manzaralarla gelen yeni duygular Hani, eski keLimelerle olmasa İnsanın ömrünce devam edecek. Gözlerin önünde bir oyun, ardında bir oyun. Anladı, ölmekle yaşamanın birleştiği noktada Yeni rüzgârlarla esen yeni korkulara Yeniliklerini bağışlamayan kelimelerin Nasıl düşman sığınaklar halinde direndiğini. Anladı, bütün olmuşlarla olanların Ve bütün olacakların O kelimelerin içinde Kendisine varmadan eskidiğini Özdemir Asaf
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Gökyüzünde bir top bulut avare Bulutlar içinde ellerin yüzün Islak yollarda bir ekim sonu İçlenir sebepsiz içlenir Eski yağmurları düşünür müsün?
Çocuk gözleriyle İlkin Kendi hikâyesine ağladığını bilemedi Şöyle uzanıverdi göğe son defa Son defa maviyi aradı Bulamadı
Yürüdü düşünceleri bozbulanık Ürkek serçeler geçti basının üstünden Bir büyük şehrin kalabalığında Yaşadığını duyuyordu her şeye rağmen
Güzün tesellisi kâr etmez Her şey kendiliğinden oluyordu Bir başka mevsimde ağaç Delice yeşiliginden utanıyordu