Sizin olan,Makar Devuşkin, benim değil bu alıntıdan sonra:)
edebiyatta bir Shakespeare var,derlerse; Shakespeare de saçmalık, bütün bunlar cidden saçmalık ve hepsi de sırf hiciv için yapılıyor!
Meleğim, güvercinim, canım Varenka! – Makar Devuşkin
Ben sizi, Tanrı'nın gün ışığı gibi sevdim, öz kızım gibi sevdim, sizi hep sevdim, canım, bir tanem! Ve ben bir tek sizin için yaşıyordum!
Reklam
Size hatırlamak benim hasta ruhuma ilaç gibi geliyor ve sizin için ıstırap çekiyorum, ama bu ıstırap bana hafif geliyor.
Makar Devuşkin
Ölüm
Odalarındaysa her şey karmakarışık, telaş dolu şu anda. Doktorlar geldi, otopsi yapacaklarmış. Size kesin bir şey söyleyemem. Tek bildiğim çok üzüldüğüm. Çok üzülüyorum. Bir günün, hatta bir saatin bile neler getireceğini kimsenin bilememesi ne kadar hüzün verici! İnsan durduk yere ölüveriyor!
Sevgiler,
Makar Devuşkin.
İnsancıklar'ın yoksul kahramanı paltoyu soğuğa değil, başkalarına karşı koyabilmek için ister.
"İnsan paltoyu başkaları için giyer,” der Devuşkin: "Çizmeye, gururumu korumak için ihtiyacım var."
Aslında yokluktan çok aşağılanmışlığı anlatıyordur bize Dostoyevski. Yokluk sanki Dostoyevski’yi gurur yarasını kanattığı ölçüde ilgilendirmiş gibidir. İnsancıklar’ın yoksul kahramanı paltoyu soğuğa değil, başkalarına karşı koyabilmek için ister. “İnsan paltoyu başkaları için giyer," der Devuşkin: "Çizmeye, gururumu korumak için ihtiyacım var."
Reklam
Reklam