Dünyada bir tek insana inanmıştım. O kadar inanmıştım ki, bunda aldanmış olmak, bende artık inanmak kudreti bırakmamıştı. Ona kızgın değildim. Ona kızmama, darılmama, onun aleyhinde düşünmeme imkan olmadığını hissediyordum. Ama bir kere kırılmıştım. Hayatta en güvendiğim insana duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı; çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi.
İnsan sevdiğine kavuştuktan sonra ekmeği olsun,ayranı hiç olmasın,
yemeği sadece darı olsun.
Yorganı mavi gök olsun,
döşeği kuru yer olsun,
yastığı sert taş olsun.
Torbası omzunda olsun, torbanın dibi delik olsun.
Yurdu buralar olmasın. Acem ve gavur ellerinde olsun.
Sevgilisi insanın istediği gibi olduktan sonra, gün boyu avare olsun.
Aşsız, katıksız, ekmeksiz olsun,,,