genel olarak bakıldığında, arzu ettiği her şeye ancak onun karşıtı vasıtasıyla erişebilmesi insana has bir kusur. burada psikologlara epey malzeme verebilecek farklı örnekler hakkında konuşmak istemiyorum (melankolikler diğerlerine göre daha gelişmiş mizah anlayışına sahiptir, en varlıklı insanlar genellikle gösterişsizliğe, sefahat düşkünleri ahlaka, tanrı'nın varlığından şüphe edenler dine meyleder), sadece şunu hatırlatmak istiyorum; insan ancak günahlar vasıtasıyla sonsuz kurtuluşu bir anlığına görür.