Didem
@didemekin
Yazarlar İçin Faydalı Öğütler
genel olarak bakıldığında, arzu ettiği her şeye ancak onun karşıtı vasıtasıyla erişebilmesi insana has bir kusur. burada psikologlara epey malzeme verebilecek farklı örnekler hakkında konuşmak istemiyorum (melankolikler diğerlerine göre daha gelişmiş mizah anlayışına sahiptir, en varlıklı insanlar genellikle gösterişsizliğe, sefahat düşkünleri ahlaka, tanrı'nın varlığından şüphe edenler dine meyleder), sadece şunu hatırlatmak istiyorum; insan ancak günahlar vasıtasıyla sonsuz kurtuluşu bir anlığına görür.
Sayfa 63
kalbim, anlatılmaktan usanmış, yıldızı sönmüş bir komedyendir artık,
Sayfa 58
benim acelem yoktu, yetişeceğim bir yerde... homo sapiens sapiens evresinde takılıp kalan bütün bu insanlar açık ki varoluşun özünü kaçırıyordu.
ölümün varlığı bütün kuruntuları, şüpheleri yok eder. biz ölümün çocuklarıyız. hayatın aldatmacalarından ancak ölüm kurtarır bizi. hayatın içinden bize seslenir, bizi yanına çağırır. henüz insanların dilini anlayamadığımız yaşlarda, bazen oyunun ortasında durakalırız ya, işte bunun sebebi o an ölümün sesini işitmemizdendir. bütün hayatımız boyunca bize el eder durur ölüm.
artık yaşamadığı yaşamı öldükten sonra yaşamaya niyetlenirse tüm kainat ne yapacak?
