Sadece içimden bir ömür ona tahsis ettiğim o kocaman alanda kendime ait bir yer de bulmak istiyordum artık. Bu bir zaruretti. Bu giderilmesi elzem olmuş zaruretim artık kendisini fazlasıyla belli ediyor, yeni yeni yeni bilinçli bir isteğe dönüşüyordu.
“…Dünyaya doğru bir çapa. Günler süren gecenin içinde bir mum ışığı. Yeryüzünde sürüp giden yaşama bir çengel. Kıyısına vurduğum ıssız adada kumlara yazdığım “İmdat” yazısı.”