Bu kitap güzeldi. Kitapta Allah ile ilgili merak ettiğimiz tüm soruların cevabı açıklanacak biçimde anlatılmıştı. Kitapta Allah'ı niçin göremiyorum? - Allah ne kadar büyük? - Allah nerde? - Allah'ı kim yarattı? - Allah nasıl bir varlık? - Allah neden bir? - Allah, aynı anda bu kadar işi nasıl yapıyor? - Allah, meyve yaratmak için, neden ağaç yaratıyor? Sorularının cevapları çocuklara uygun bir şekilde uygun ve sade bir dil kullanılarak anlatılıyordu. Her bir soruda sanki yeni bir hikaye başlıyormuş gibi hissedebilirsiniz. Kısacası bu kitapta Allah ile ilgili merak ettiğimiz tüm sorular ve cevapları bulunuyor. Hepsi için tek bir cevap verecek olursak bu olurdu heralde; Allah'ı kimse yaratmadı o tek ve birdir ve o herşeyin yaratıcısıdır.
Bu kitabı okurken yalnızca satırların arasında dolaşmadım; kendi inancımın, korkularımın, sorgularımın ve Allah ile kurduğumu sandığım ilişkinin içinde uzun bir yolculuğa çıktım. İnsan bazen dine yaklaşırken Allah’a değil, insanlara yaklaşmış oluyor. Geleneklere, korkulara, toplum baskısına, “ayıp” denilen şeylere, sorgulamamamız öğretilen kalıplara… Ve bir süre sonra fark ediyorsunuz ki size anlatılan din ile Kur’an’daki din arasında derin bir uçurum oluşmuş. İşte bu kitap, benim içimde tam da bu farkındalığı uyandırdı. Kitabı okurken en çok hissettiğim şeylerden biri şuydu: Allah aslında insanı zorlaştırmak için değil, kolaylaştırmak için var ediyor. Ama insanlar bazen dini öyle ağırlaştırıyor ki kişi Allah’a yaklaşacağı yerde O’ndan korkup uzaklaşmaya başlıyor. Emre Dorman’ın dili ise tam tersine insanı suçlayan değil, düşündüren bir dil. Sert ama kırıcı olmayan, sorgulatan ama küçümsemeyen bir anlatımı var. Bu yüzden kitabı okurken kendimi savunmaya geçmek yerine gerçekten düşünmeye başladım. Özellikle dinin Allah’tan çok insanlar adına konuşulması meselesi beni derinden etkiledi. Çünkü yıllardır farkında olmadan din diye kabul ettiğimiz birçok şeyin aslında kültür, gelenek, hatta bazen korku olduğunu görmek kolay değil. İnsan bazen öğrendiği şeylerin yanlış olabileceğini kabul etmekte zorlanıyor. Çünkü o yanlışların içinde büyümüş oluyor. Ama bu kitap bana şunu hissettirdi: Gerçek iman, sorgulamaktan korkmayan imandır. Kitabın en sevdiğim yanlarından biri de Kur’an merkezli yaklaşımı oldu. Çünkü ben her zaman şuna inanmak istemişimdir: Allah’ın sözü, insanların yorumlarının gölgesinde kaybolmamalı. Kitap boyunca sık sık şu hissi yaşadım; sanki yıllardır Allah adına konuşan sesler biraz susuyor ve ilk kez gerçekten Kur’an’ın sesi duyuluyor. Bu benim için çok özel
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Mazeret Üreticilerinden miyiz Yoksa Hazırlık Ehli mi?"Din
Selam hidayete tabi oların üzerine olsun. Kitap incelemesine gelince;
Kitaplığımıza genellikle edebi zevklerimizi tatmin edecek ya da entelektüel birikimimizi artıracak eserler ekleriz. Ancak bazı kitaplar vardır ki, size bir konfor alanı sunmaz; aksine oturduğunuz koltuğu altınızdan çeker, kalbinize ve inancınıza doğrudan bir ayna tutar. İşte 
Muhammed Bin Ahmed Es-Salim’in kaleme aldığı, dilimize “
İslam Cihadına Katkıda Bulunmanın 39 Yolu” olarak kazandırılan bu nadide eser, tam olarak bu cinsten.
Bir muvahhid için iman, sadece dille ikrar edilen soyut bir iddiadan ibaret değildir. İman; ameli, hareketi ve en önemlisi saf belirlemeyi zorunlu kılan canlı bir hakikattir. Yeryüzünün her köşesinde küfrün Müslimler üzerine çullandığı, ümmetin coğrafyalarında izzetin ve namusun çiğnendiği şu gariplik çağında, bu kitabı okumak benim için entelektüel bir okuma değil, bir nefis muhasebesi oldu.
Müellif eserine, adeta kalbimizin tam ortasına bir ok fırlatan Tevbe Suresi 46. ayetiyle başlıyor: “Şayet onlar, cihada çıkmayı istemiş olsalardı onun için hazırlık yaparlardı.”
Kitap boyunca zihnimde hep aynı soru yankılandı: "Ben neyin hazırlığındayım?" Dünyanın lüksünün, geçici heveslerinin mi; yoksa Allah’ın dinini dert edinmenin mi? Kitabın en benzersiz yönü, cihad kavramını sadece cephedeki sıcak savaşla sınırlamaması; onu tevhidi bir hayat nizamının merkezine yerleştirmesidir.
Yazar, cepheye gidemeyen ama kalbi oradaki muvahhidlerle atan bir müminin yapabileceği 39 somut yolu önümüze koyuyor. Gönülden samimiyetle bu arzuyu taşımaktan, lüksü ve israfı terk etmeye ; kâfirlerin mallarını ve iktisadi güçlerini boykot ederek onları zayıflatmaktan, dil ile mücahidlerin onurunu savunmaya kadar uzanan geniş bir
Muhammed Bin Ahmed Es-Salim’in kaleme aldığı, dilimize “İslam Cihadına Katkıda Bulunmanın 39 Yolu” olarak kazandırılan bu nadide eser, tam olarak bu cinsten.
Bir muvahhid için iman, sadece dille ikrar edilen soyut bir iddiadan ibaret değildir. İman; ameli, hareketi ve en önemlisi saf belirlemeyi zorunlu kılan canlı bir hakikattir. Yeryüzünün her köşesinde küfrün Müslimler üzerine çullandığı, ümmetin coğrafyalarında izzetin ve namusun çiğnendiği şu gariplik çağında, bu kitabı okumak benim için entelektüel bir okuma değil, bir nefis muhasebesi oldu.
Müellif eserine, adeta kalbimizin tam ortasına bir ok fırlatan Tevbe Suresi 46. ayetiyle başlıyor: “Şayet onlar, cihada çıkmayı istemiş olsalardı onun için hazırlık yaparlardı.”
Kitap boyunca zihnimde hep aynı soru yankılandı: "Ben neyin hazırlığındayım?" Dünyanın lüksünün, geçici heveslerinin mi; yoksa Allah’ın dinini dert edinmenin mi? Kitabın en benzersiz yönü, cihad kavramını sadece cephedeki sıcak savaşla sınırlamaması; onu tevhidi bir hayat nizamının merkezine yerleştirmesidir.
Yazar, cepheye gidemeyen ama kalbi oradaki muvahhidlerle atan bir müminin yapabileceği 39 somut yolu önümüze koyuyor. Gönülden samimiyetle bu arzuyu taşımaktan, lüksü ve israfı terk etmeye ; kâfirlerin mallarını ve iktisadi güçlerini boykot ederek onları zayıflatmaktan, dil ile mücahidlerin onurunu savunmaya kadar uzanan geniş birİslam Cihadına Katkıda Bulunmanın 39 YoluMuhammed Bin Ahmed Es-Salim · Şehadet Yayınları · 20137 okunma
İdeal bir baş ucu kitabı; ilgilisine...
Mecit Ömür Öztürk; her ne yazmışsa, hiç tereddüt etmeden okurum diyeceğim, kitaplarının tamamına yakınını okuduğum, zaman zaman tekrara düştüğü hissine kapılsam da okurun düşünce dünyasına kalıcı dokunuşlar yapma adına çoğu zaman beni bu tekrarların aslında gerekli olduğunu düşünmeye sevkeden bir yazar.
Bence onu benzerlerinden farklı kılan husus, felsefeci bir altyapıdan gelmesi. Felsefe donanımına sahip bir yazarın, -din ile felsefeyi, bilimi ve sanatı karşı karşıya getirme çabası içerisine girmek şöyle dursun- din, inanç ve yaşam konusundaki söylemlerinin bu kadar hayatın içinden, bu kadar duyarlı ve bu kadar pozitif olması ve "Dervişin Teselli Koleksiyonu" kitap serisiyle son yıllarda oldukça geniş bir okur kitlesine ulaşması bence günümüzün dini kitap yazarlarının pek çoğunda kolay kolay rast gelinemeyecek bir hususiyet.
Duayı Yeniden Keşfetmek , ismiyle müsemma bir biçimde; aslında çoğu mütedeyyin ferdin diğer ibadet biçimleri gibi şekle indirgediği ancak hâl, içerik, zaman, beklenti açısından ya eksik ya da yanlış algıladığı dua kavramı üzerinde yeniden düşünmeye ve aydınlanmaya sevk ediyor.
Takdim bölümünde belirtildiği gibi, dua kitapta bir dilek listesinden ziyade terbiye süreci, bir dua disiplini olarak ele alınmış. Doğru dua disiplininin oluşturulamamasını; vitamin eksikliği yaşayan bir kişinin hangi desteği hangi koşullarda alması gerektiğini düşünmeden bilinçsiz şekilde takviye vitamin veya besinler tüketerek maksadın tersine sonuçlar almasına veya kilo fazlalığı yaşayan birisinin kendi bedeninin ve metabolizmasının somut gerçeklerini dikkate almayan egzersiz veya diyet programları peşinde koşarak sonuç alamayışına benzetmek mümkün.
Aslında duanın nasıl ne şekilde, hangi zamanlarda, nasıl yapılacağı konuyla ilgilenenler için çok da bilinmeyen şeyler değil. Fakat buKitap İncelemesi
Mecit Ömür Öztürk; her ne yazmışsa, hiç tereddüt etmeden okurum diyeceğim, kitaplarının tamamına yakınını okuduğum, zaman zaman tekrara düştüğü hissine kapılsam da okurun düşünce dünyasına kalıcı dokunuşlar yapma adına çoğu zaman beni bu tekrarların aslında gerekli olduğunu düşünmeye sevkeden bir yazar.
Bence onu benzerlerinden farklı kılan husus, felsefeci bir altyapıdan gelmesi. Felsefe donanımına sahip bir yazarın, -din ile felsefeyi, bilimi ve sanatı karşı karşıya getirme çabası içerisine girmek şöyle dursun- din, inanç ve yaşam konusundaki söylemlerinin bu kadar hayatın içinden, bu kadar duyarlı ve bu kadar pozitif olması ve "Dervişin Teselli Koleksiyonu" kitap serisiyle son yıllarda oldukça geniş bir okur kitlesine ulaşması bence günümüzün dini kitap yazarlarının pek çoğunda kolay kolay rast gelinemeyecek bir hususiyet.
Duayı Yeniden Keşfetmek , ismiyle müsemma bir biçimde; aslında çoğu mütedeyyin ferdin diğer ibadet biçimleri gibi şekle indirgediği ancak hâl, içerik, zaman, beklenti açısından ya eksik ya da yanlış algıladığı dua kavramı üzerinde yeniden düşünmeye ve aydınlanmaya sevk ediyor.
Takdim bölümünde belirtildiği gibi, dua kitapta bir dilek listesinden ziyade terbiye süreci, bir dua disiplini olarak ele alınmış. Doğru dua disiplininin oluşturulamamasını; vitamin eksikliği yaşayan bir kişinin hangi desteği hangi koşullarda alması gerektiğini düşünmeden bilinçsiz şekilde takviye vitamin veya besinler tüketerek maksadın tersine sonuçlar almasına veya kilo fazlalığı yaşayan birisinin kendi bedeninin ve metabolizmasının somut gerçeklerini dikkate almayan egzersiz veya diyet programları peşinde koşarak sonuç alamayışına benzetmek mümkün.
Aslında duanın nasıl ne şekilde, hangi zamanlarda, nasıl yapılacağı konuyla ilgilenenler için çok da bilinmeyen şeyler değil. Fakat bu
GENÇLERE TAVSİYELER
• Mutlu sona ulaşacak olanlar, ALLAH’ın emir ve yasaklarına uyanlar olacaktır.
• Bir gün öldüğünde toprağın altında sana arkadaş olacak olan ilimle meşgul ol.
• Kırkını aşıpda iyilikleri kötülüklerine ağır basmayanlar, ateşe hazırlansınlar.
• Nasihat etmek, birilerine iyliği ve erdemli olmayı tavsiye etmek kolaydır, asıl mesele nasihat almaktır. – Zira nasihat, keyfi arzularına uyup zevkine düşkün olanların tadını kaçırır.
• Kıyamet günü en ağır şekilde azap görecek kişi, ALLAH’ın ilmiyle kendisini faydalandırmadığı alimdir.
• Bil ki insanı amele sevk etmeyen ilim, insanın elinden tutmaz, ona bir fayda sağlamaz.
• Necm Süresi 39 Ayet; ALLAH TEALE ; ‘’insan için ancak çalıştığının karşılığı vardır’’ buyuruyor.
• Seni amele ve harekete sevk etmeyen ilim, deliliktir.
• Bugün seni günahlardan uzaklaştırıp iyilik ve salih amele sevk etmeyen ilim, yarın seni cehennem ateşinden uzaklaştırmaz.
• H.z. Peygamber efendimiz ‘’ Ef falan! Geceleri çok uyuma. Zira gece çok uyku, kişiyi kıyamette fakir bırakır.’’ buyurmuştur.
• Gecenin ilk yarısı, gecenin ortası, seher vakti ve şafak sökünce; Arş’ın altında ‘Yok mu ALLAH’a ibadet edecek olanlar, kalksınlar!’ diye seslenilir.
• Söz ve eylemlerin Şeriat’a, yani İslam hukukuna uygun olmalıdır.
• Bilesin ki dil söyler ama kalbin için gaflet, arzu ve emelle doludur. Bu da insanı bekleyen kötü akıbetin bir habercisidir. O yüzden samimi bir çaba ve mücadele gösterip nefsani arzu ve eğilimlerine gem vurmadıkça, kalbini ilim ve marifet nuruyla asla ihya edemezsin.
• Manevi yolculuğa çıkacak olan kimsenin yapması gereken şeyler;
- ilki; kişi, doğru ve gerçek akideye sahip olmalı, inancına herhangi bir bidat karıştırmamalıdır
- İkincisi; ‘’ Tövbe-i Nasuh’tur. Yani halis ve samimi bir tövbede bulunmalı, bundan sonra
Dilin 20 afeti
Öncelikle harika bir kitap olduğunu, vakit ayrılıp üzerinde düşünülmesi ve belli aralıklarla tekrar tekrar okunup insanın kendisine hatırlatması gerektiğini belirtmeliyim. Peygamber’in (sav) “Susan kurtulur.” ifadesiyle belirttiği dil şüphesiz insanın en özgür olduğu, sınırlarını kontrol edemediği gibi ahlakı geçin günah sınırlarına bile rahatlıkla ulaşabildiği bir parçasıdır. Bu yüzden Gazali Mühlikat bölümünün dördüncü kitabı olan Dil Belaları Lisan Afetlerini bize sunmuştur.
20 dil afetinin gerek kuran ayetlerı gerek rivayetler dahilinde açıklamış, bu afetlerden nasıl ve ne yollarla kaçınabileceğimiz, temelindeki psikolojik ve manevi sebeplerle Gazali bu eşsiz kitabında günümüzün problemleri görürcesine açıklamıştır. Farkında olmadan, fuzuli şekilde konuştuğumuz her şeyin dünyada değil ancak ahirette bir hesabı olacak ki bu kitap bunu fark etmemin yanı sıra sunduğu önerilerle adeta başucu kitabım oldu.
20 afet:
1- Seni ilgilendirmeyen şey hakkında konuşmak
2- Fuzuli konuşmak
3- Batıla dalmak
4- Münakaşa ve tartışma
5- Düşmanlık
6- Yapmacık konuşma
7- Sövmek, çirkin söz söylemek ve ağzı bozmak
8- Lanet etmek
9- Teğanni etmek
10- Mizah
11- Alay ve istihza
12- Sırrı ifşa etmek
13- Va’dinden dönmek
14- Yalan söz söylemek ve yalan yere yemin etmek
15- Gıybet
16- Nemime
17- İki dillilik
18- Medh
19- Konuşmayı anlamada yanlışlığın inceliklerinden gafil olmak
20- Avam tabakasının yüce Allah’ın sıfatları ile ilgili soruları
Maddeler okunduğunda sanılmasın ki her ağzımızdan çıkan söz doğru değildir, sözün belli sınırları vardır şayet Gazali’nin belirttiği İslami sınırlar aşıldığında etiğin yanı sıra günahında sınırını zorlamış oluruz.
Hz. Peygamber’e “Benim en çok korkmamı istediğin şey nedir?” diye sorulduğunda Resulullah (sav) dilini tutarak “İşte bu (dil)” diye