Dila
@dila99
Şu anda okuduğu kitap
"Efendi evladıml Yapacağın işleri bir bilene danış.
Sakın ha, danışmayı terk etmekle doğru bulunmaz. Senin yürüdüğün
yolda sabırsızlık sabırlı olmaktan daha yorucudur. Düşmanın büyüğü, hilesi gizli olandır; o halde düşmanlarının hilelerini başlarına geçirecek bir tedbir bulmadan ortaya atılma.
Nice ucuz kazançlar vardır ki sonunda ziyana sebep olur. Sen en sonda kazanan olmaya bak.
Hiçbir şeyi hemen halledeceğin zannetme. Gençlik hevesiyle olmayacak hayaller kurma. Senin
gücũn devletin gücünden büyük değildir.
Çok umutsuz olma,
ama tedbirli olmayı da bırakma. Bir şeyi çok umut etmek umuda köle olmaktır. Dikkat et, fakirliğin en büyüğü ahmaklık; zenginliğin en üstünü akıldır. Aklını iyi kullan! Ortaya düşme, sebepler olgunlaşmadan sonuca yürüme.
Arada sırada bir müddet geriye çekil, kalbini dinle, kendi yaptıklarını aklın ile
değerlendir. Pişman olacağın şeyi yapma."
Kabristanların hayatımızda ki yeri;
Bizans surlarının dışında ne kadar kabristan var ise hepsinin çevresine göğüs hizasına yükselttikleri duvarlar örülüyordu.
Bu duvarların ölümü hayattan biraz daha uzaklaştıracağını, belki iki şehir arasındaki köprüleri yıkacağını düşünüyordu.
Kabristan bir yol uğrağı, bir güzergâh olduğu müddetçe insanların ölüme sıcak bakmaları, onu tabii bulmaları ve ona göre davranmaları kolay idi.
Ama araya duvarlar örülünce mesafeler de açılırdı.
Kimin emriydi, gelenekte olmayan bu usulü kim çıkartmıştı, bilmiyordu.
Fotoğrafta ki yazılar bir şarkının sözleri.
Ülkemizde de defalarca konserler vermiş olan Chris de Burgh'e ait.
Şarkının adı; "Crusader" yani "haçlı neferi."
Şarkının sözlerinde ise;
Kudüs'ü almak için Müslümanların nasıl kılıçtan geçirilmesi gerektiği anlatılıyor ve müslamanlara kâfir deniliyor.
Selâhattun Eyyubi'ye iftiralar atılıyor.
Sözler ingilizce; müslüman olan ülkemizde verdiği konserlerinde bòyle bir şarkıyı söylüyor ve alkış alıyor
Ne kadar ironik değil mi?!
Pala'nın eserlerini okudukça fark ediyoruz ki; bu zamana gelene kadar "aşk" ne kadar yozlaştırılmış ve insan ruhu ne kadar kabalaşmış...
Ve Pala "aşķ'ı" gerçek haliyle olması gerektiği haliyle tanıştırır eserlerinde bizlere.
Ve bunu da bize Eflatun'un bir deyişiyle örneklendirir;
"Ruhumuzu bir kaya parçası gibi karşımıza almalı onu kabalıklarından, fazlalıklarından yontmalıyız."
Sözün açıklamasını şöyle yapar:
"Çünkü güzellikleri görmek için önce güzeli
görecek göze sahip olmalı, deseni renklendirmek için önce kumaşı dokumalıdır. Evvelce gönlün frekans ayarını yapmak duyarlılığını artırmak, zarafet ve estetik boyuta taşımak gerekir ki ruh da aynı kalıba girsin."
Aşkı anlamak , divan şiirlerinde ki hassasiyeti ve mânâyı kavramak , gönlün duyarlılığını artırmak;
Pala'nın eserleriyle bu çok da uzak olmayan bir ihtimal gibi gözüküyor yeter ki aşkla, muhabbetle okumaya devam edilebilsin.
Zaten günümüz insanının ruhunda ki eksikliğin hiç farkında olmadığı ama en çok da ihtiyacı olan şey bu değil mi?
"Unutmamak lazım; kimliğimiz, onu konuşlandırdığımız kabın şeklini ve rengini alır ve ruhlar incelmeden incelikleri asla göremez!.. sf 53"
