Dila
@dila99
Uludağ Üniversitesi
istanbul
istanbul
230 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yıl: 1898 Ama sanki bugün.
Gençlerden, öncelikle incelikten hoslanan yüksek tabakadaki kişilerin, daha sonra da hâli vakti orta derecede olanların çocuklukta bulaşan alâfrangalık hastalığı Keșfi Beye de bulaşmıştı. Babasının gücünü aşmayacak șekilde Frenk gibi süslü gezmek, Fransızca okumak, "Bon soir!", "Bonsuar!", "Vous allez bisem? lyi misiniz?" demek için Beyoğlu'nda adam aramak, Türkçe konuşurken araya Fransızca sözler katmak, koltuğunun altında roman taşımak, savurganlığa, eğlence hayatına, borç yapmaya uzanmak ve Türkçeyi edebiyatsız kaba bir dil kabul edip bu dili bilmemekle övünmek gibi o zaman icin ve belki bugün bile alâfrangalılaşmanın yolu ve gereği sayılan düsünce ve davranıslarda, kısacası millî değerlerden mümkün olduğu kadar sıyrılmak hususunda, o da yasıtları kadar yetişmişti.
Reklam
Başka bir dünya: Alamut
Soru: Gerçek nedir?
Cevap: İnsan neye inanıyorsa, gerçek o.
Alamut’ta anlatılan ise tam olarak bu.
İkna gücü sınır tanımayan, karanlık bir zekâya sahip, hırslı ve sarsılmaz iradeli bir adam çıkar karşımıza.
Hasan Sabbah'ın kendi krallığını inşa ederken, düşmanlarını yok etmek için kurduğu suikast düzeniyle yalnızca çağını değil, kendinden sonrakileri de etkileyen bir düzenin mimarı olduğunu fark ediyoruz bu arada.
Ve onun dünyasında amaca giden yolda hiçbir engel olmadığını da.
İslami değerleri kendi sapkın öğretisinin malzemesine dönüştüren, inancı bir silah gibi kullanarak insanları esir alan, zihinleri ustaca manipule eden bu adam, fedailerinin gözünde artık bir lider değil, neredeyse tanrısal bir varlık.
Bu karanlık ve sahtekâr düzeni açığa çıkarabilecek yegâne güç ise Müslüman Türk devleti Selçuklular.
Bu yüzden onları baş düşman ilan eder, hedef tahtasına yerleştirir.
Hasan Sabbah kim, nasıl bir düzen kurmuş?
Haşhaşiler nasıl bir yapı içinde örgütlenmiş?
Şia ile İsmailiyye arasındaki benzerlikler ve ayrımlar neler?
Okuyan herkesin ilgisini çekeceğini düşündüğüm kitap, bütün bu soruların cevaplarını da veriyor bizlere.
Akıcı dili ve güçlü atmosferiyle beni hemen içine çeken bir roman oldu Alamut.
Merak duygusunu sürekli canlı tutarken, aynı zamanda gerçeklik algısını sorgulatmayı da başarıyor.
Bu yönüyle oldukça etkileyici.
Varlıklı bir ailenin haylaz, ele avuca sığmaz çocuğu gittiği okullarda rahat durmuyor ve nihayetinde öğretmeninin sandalyesine iğne koydukları için bir kaç arkadaşıyla birlikte okuldan atılıyor.
Ailesi onu yurt dışına gönderiyor, o geri geliyor. Bir daha gönderiliyor; bir kaç yıl kalıp Fransızcasıni geliştiriyor ama okulu bitirmeyip yine geri geliyor.
Türkiye de bir okulda öğretmenliğe başlıyor bir kaç haftada bırakıyor.
Babası ona iş yeri açıyor, gitmiyor bile; adliye de muhabirlik yapıyor bir müddet
Para kazanma konusunda ki yeteneksizliği aylaklığından geliyor kuşkusuz, ancak hikâyeleri okunduğunda müthiş bir gözlem yeteneğine sahip olduğu anlaşılıyor; sokakta, mahallede yasayan kimselerin, sıradan, herhangi birinin dikkatini çekmeyen, hayatta fazla yer kaplamayan hikâyeleri ve bu hikayelerin yanısıra, içinde yaşadığı o karmakarışık ruh dünyasının yansımaları...
Kitabında yirmi iki hikâye yer alıyor.
Yazarlığından daha çok kişiliği ve yaşamı dikkatimi çeken.
Sait Faik'in hikayelerinde ilginç bulduklarımın yanı sıra okumaktan sıkıldıklarım da oldu.
Okunmasında yarar olduğunu düşündüğüm hikâyeleri, en azından o dönemi ve dönemin insanlarını bize tanıtması bakımından önemli.
Meraklılarına şimdiden iyi okumalar.
Reklam