Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içinde ki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.
İnsan her adımını mezardan uzaklaşmak için atar. Yine her adımda mezara bir adım daha yaklaşır. Nitekim her nefesi hayatı uzatmak için alır. Yine her nefesinde hayatından bir nefeslik zamanı azalır.
Kendi arzuladığımız kişi değiliz. Toplumun talep ettiği kişiyiz. Anne babamızın istediği kişiyiz. Kimseyi hayal kırıklığına uğratmak istemeyiz , sevilmeye çok ihtiyacımız vardır. İşte bu yüzden iyi yönlerimizi bastırırız, rüyalarımız ışığı olarak gördüğümüz şey yavaş yavaş kabuslarımızın canavarına dönüşür. Gerçekleştiremediğimiz şeyler, yaşamadığımız olasılıklardır bunlar.