“İnsanlar birbirlerini hiç tanımıyor, karşılarındaki hakkında en ufak bir fikirleri yok. Kendilerini çok yakın iki dost sanıp asla birbirlerini anlamıyor, hayatlarını bu hatalarını fark etmeden geçiriyor ve içlerinden biri ölünce de arkalarından ağlıyorlar.”
“Artık sevinci de üzüntüyü de aşmış durumdayım.
Her şey gelip geçici.
‘İnsan’ denen yaratıkların yaşadığı bu ‘dünya’ adlı buzdan cehennemde geçirdiğim onca vakitte karşılaştığım tek gerçek buydu.
Her şey gelip geçici.”
“İnsan hayatı öylesine halis, canlı ve şen şekilde ikiyüzlülükle dolu ki artık birbirlerini kandırdıklarının farkına bile varmadıklarını düşünmeye başladım.”