Egeli biri olarak, Doğu Anadolu’yu görmeyi oraya gitmeyi çok istiyordum. Gönüllülük projesi ile Şırnak’a gittim iyi ki de gittim. Askerler ve öğretmenler bizi görünce mutlu oldular. Halk desen çok misafirperver. Geriye anılar kaldı.. :(
Doğulular seviyorum sizii❤️🥲 başım gözüm üstüne deyince aaa bak ciğerimin yongası oldunuz.
Birgün çok iyi hatırlıyorum, barda kahve yapıyorum. Masada çiçekler var, şimdi utanıyorum bakmaya; acaba kime diye, neyse çıktım, ertesi gün masada yine bir çiçek. Tabi gördükçe hüzünleniyorum çaktırmıyorum falan. Sonunda sahibi geldi bizim yeni barista kız Nisa’nınmış. Sen o gün gözlerim dol.. Nisa dönüp baktı noldu sana dedi dedim yok bir şey, ne güzel seni seven biri var ve hergün çiçek gönderiyor, dedim. Nisa’da -Evet ya sorma erkek arkadaşımla konuşmuyorum gönlümü almak için çiçek gönderiyor, dedi.
Ya seni seviyor bence böyle erkeği kaçırma bak ben bile hayatımda 1 kere çiçek almış değilim kıymetini bil dedim. Nisa bana dönüüp; -Yaaa al ben istemiyorum zaten bu çiçekler senin olsun, dedi. Kucağıma aldım ama hani aitlik ve duygusal bir duygu hissedemezsin, kendimi çok kötü hissedip; -bu çiçekler senin ve ben elime alınca daha kötü hissediyorum dedim.
Bu da böyle bir anımdı :) gözlerim doldu. Nisa inşallah çocuğun kıymetini bilmişsindir.
Konu bu arada çiçek değil.:(