T. Dilşat
@dilsatwashere
Akademisyen
23 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
O kadar yordu ki beni.. Yarısından fazlasını okumuş, sonlara yaklaşmış olmam bile kitabı yarım bırakmama engel olamadı. Farklı bir teknik ile yazmış yazar, anlıyorum, farklılıklar edebiyata renk katabilir. Ancak renk katmamış, inanılmaz sıkıcı hale getirmiş. Hiç merak uyandırmadı, sonraki sayfayı hiç merak etmedim ya da beni kitapta tutacak başka hiç bir şeye (adını ne koyarsanız olur) rastlamadım. Uzun bir zaman Orhan Pamuk’a ara veriyorum bu eserden sonra..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gece Yarısı Kütüphanesini tam anlamıyla popüler kültür kitabı olarak değerlendiriyorum. Evet, günümüz gençleri belki çok sevebilir bu tarz kitapları. Ancak bende durum biraz farklı. Ben, kitapta, okuyucuya geçirilen tutkuyu severim. O ana tam olarak gidebilmeyi ve hayal gücümün sınırlarının zorlanmasını severim. Kitapta ağır basan duygunun, kitap bitene kadar beni esir almasını, yer yer yoklamasını severim. Dolayısıyla bu kitap bana hitap edemez. Benim gibi düşünen bir okura da hitap edebileceğini sanmıyorum. Her kitap gibi bir ana fikri var elbette. Ama işleniş şeklini sevemedim. Edebi olarak beni tatmin etmedi. Sonuç olarak popüler kültüre ayak uydurup kitap okumanın kötü bir fikir olduğunu bir kez daha kendime kanıtlamış oldum. Herkesin fikrinin kendini bağladığını düşünürsek, bu da beni bağlasın.
Çocukluğumun kitabı.. Bu kitaba niçin bu kadar kıymet verdiğimin cevabını okuduğum her sayfada ya yutkunarak ya hüzünlenerek ya gülerek ya da başka duygularla buldum. Kitap hiç bitmesin, daha çok detay versin istedim. Evet, bu kitap benim çocukluğum. Kitapta bahsi geçen arsanın benzeri bizim mahallemizde de vardı. Bu arsaya sözsüz bir kural olarak girmemiz yasaktı. Girmesi serbest olanlar, mahallenin küçük delikanlılarıydı :) Bilye oynanır, maç yapılır, toplantı yapılır ve daha niceleri.. Arsanın sonu tıpkı kitaptaki gibi oldu. Ola ki okuyacak birine denk gelirse spoiler vermek istemiyorum. Benim için muhteşem bir kitap. Çocukluğunu sokakta geçirmiş herkesin keyifle okuyacağından eminim.
Bu kitap, elinize aldığınız gibi bitirmek isteyebileceğiniz, tek solukta bitirebileceğiniz türden bir kitap değil. Kitaba başlamadan önce bunu dikkate almalısınız. Belki yanında başka bir kitapla okumak daha iyi olabilir diye düşünüyorum. Aksi durumda kolaylıkla sıkılabilirsiniz. İçerik olarak Flaubert’in kelimelere kendi bakış açısını ve yaşanmışlıklarını yansıtan kendi deyimiyle bir “sözlük” tür. Çoğu yerde ironi yaptığını düşündüm. Machiavelli, Epikür gibi düşünürlerde, kadınlara yönelik düşüncelerinde ve daha birçok konuda kendisini çok acımasız buldum. Yer yer Flaubert’le aynı fikirdeydim, yer yer ise tam olarak zıttı görüşteydim. Sonuç olarak arada sırada elime alıp karıştıracağım bir kitap olarak kütüphanemde yerini almış bulunuyor.
Babalar ve OğullarEdebiyat & Roman
Rus edebiyatı yazarlarından Turgenyev’den okuduğum ilk kitaptı. Açıkçası çok geç kalmış olduğumu düşünüyorum. 19. Yüzyılda ele alınan bu eser, en temelde kuşaklar arası çatışmayı döneminin izlerini yansıtarak sunuyor. İster 15. yüzyıl olsun, ister 19. yüzyıl, ister 21. yüzyıl olsun; her yüzyılda her dönemde karşımıza çıkan bir gerçek var. O da genç kuşak ve yaşlı kuşak arasındaki çatışmadır. Aslında bunu tam olarak çatışma kelimesiyle ifade etmek ne kadar doğru olur bilemiyorum. Ana karaktere gelince; Bazarov adlı nihilist felsefeye sahip bir genç, günümüzdeki Z kuşağını temsil ediyor diyebilirim. Bazarov’un iç dünyası beni inanılmaz derecede bunalttı. Yazar, bu duyguyu gerçekten okura geçirmeyi başarmış. Bazarov ve yakın arkadaşı olan Arkadiy’in aileleri ekseninde dönen olaylar örgüsü, döneminin köylüsü ve şehirlisi, zengini ve fakiri hakkında da bilgi sahibi olmamızı sağlıyor.
Son olarak şunu söylemeliyim; belki çoğu kimsenin dikkatini çekmemiş olabilir ama benim oldukça dikkatimi çeken bir husus var. Hepimizin bildiği üzere kitaplar, yazarların yaşadığı dönemi ve iç dünyasını yansıtır. O dönemin Rusya’sında da kadının çocuk doğurması ve bunun kadını en güzel kılan detay olması ya da aşık olamayan kadının hep bir şeyleri bekleyip eksik olması gibi detaylar gözüme çarptı. Her zaman ve her yerde kadına benzer yükümlülüklerin verildiğini görüyoruz ne yazık ki. Bunu da küçük bir not olarak buraya düşelim.