Korkaklar, değil mi ki pasif kalmışlar, ömürleri boyunca şer ya da sevap yollarından hiçbirine girmemişlerdir, şimdi sonsuza dek tek bir bayrağın peşinden koşmaya zorunlu tutulmuşlardır;tatlı canları ise yabanarılarının, atsineklerinin iğneleriyle yanıp durmaktadır...
İnsanoğlunu korkunun ilkel aşamasından çıkarıp hiçbir şey yapmadan sabretmekten vazgeçirmeli ve amaca yönelik bir aşamaya getirmeli. İnsanoğluna bazı etkilerin ancak nedenleri bilinirse ve bunlar yok edilirse ortadan kalkabileceği ve bireye hemen hemen tüm acılarının sosyal organizmanın hastalıkları olduğu öğretilmelidir.
Zaman, insanların aldatmacalarını önlemeye yarayan, suskun bir bir hemşireden, üzerinde hiçbir işaret olmayan bir civa sütunundan başka bir şey değildi.