Emrullah Öztürk
@dionsos
Gazeteci/Editör " ortadogupost.com " sitesinin sahibi
Editör
SBUI
İstanbul
29 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Emrullah Öztürk
, bir kitap okuduPuan vermedi·567 syf.·
Beğendi
·1575 günde okudu
·Okunma: 06 Mayıs 2023 21:12
·2023 3. kitabı
"İnsanlara umut vermek iyidir de, o umudun altından kalkamamak kötüdür. Umudun ölmesi, insanın ölmesinden daha beterdir Alim. İnsan ölür, ölüm haktır. En kötüsü, beteri, dayanılmazı umudum ölmesidir, sen bizim umudumuzu öldürdün Alim?"
Yemenden öte bir yerde Düldül hala savaştadır. Ali daha
savaştadır. Kafdağının arkasında Köroğlunun Kırab, dostluk
için, yiğitlik, doğruluk için, zulme karşı, bilcümle kötülüklere
karşı savaştadır. Alagözlü Dedem Pir Sultan, yedi derya ötesin-
de zulme karşı savaştadır. Cümle Kırklar, pirler, iyi kimseler
zulme karşı savaştadır, diyordu. Dünya kurulduğundan bu ya-
na güzel dünya savaştadır, kötü dünyaya karşı, çirkin dünyaya
karşı. Her gün başka bir gün doğuyor, her gün yeni yıldızlar
döşeniyor gökyüzüne, diyordu Dursun Dede. Her doğan gün,
her gece gökyüzüne yeniden döşenen yıldızlar savaştadır. Her
sabah yeni çiçekler açıyor, dünkünden daha güzel, diyordu
Dursun Dede, yeni bebeler doğuyor, her gün, her gün yeniden,
eskisinden daha sağlıklı. Dünya her gün, her gün, her gün gü-
neş doğarken deri değiştiriyor, yepyeni terütaze oluyor. İnsan,
her insan, eğer insansa, her gün, her gün tanyerleri ışırken ye-
niden doğuyor. Toprağa düşen her tohum, toprağı yaran her fi-
liz yenidir. Gökyüzü her ışıyışmda yeniden kuruluyor, dünya
yeniden kuruluyor her tan atışmda, tohum yepyeni uçuyor, su
yepyeni akıyor, ışık yepyeni akıyor. İnsan yüreği yepyeni yep-
yeni atıyor. Çiçek sevgiye duruyor, yürek sevgiye duruyor, şır-
Iayıp gelen ışık sevgiye duruyor. Ölüm yok, diyordu Dursun
Dede ... İnsana ölüm yok. İnsan muhabbete, insan sevgiye do-
ğuyor. İnsan sevgiye doğmuyorsa insan olamazdı, o zaman
ölürdü işte ... İnsan insana doğuyor.
Yaşar Kemal'in İnce Mehmed adlı eserinde bir karakter, çektikleri eziyetlere karşı vermiş olduğu beklenmedik tepkisini "O kadar çok öldüm ki, korkuya alıştım" ifadesi ile dile getiriyor. Korkuya alışabilecek kadar öldürüldüm mü, diye düşündüm. Farkettim ki çoktan alışmışım. O ağalar, beyler, komutanlar değil beni hiç eden. Benden başkası değil korkuya alıştıran...