distopyadan
@distopyadan
16 Nisan 2001
154 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Herkes bizim rahat bir hayat yaşamak için gittiğimizi düşünüyor. Yabancı bir dünyadakendine küçücük bir yer edinmenin ne kadar zor olduğunu bimiyorlar.
Reklam
Acaba başka ne zaman böyle hissettim diye hatırlamaya çalışınca üzülüyorum, çünkü buna benzer başka bir zamanı ve mutluluğu hatırlayamıyorum, çünkü hatırlayamam.
Öyle bir noktadayım ki ne bugüne değin oduğum kişi ne de olabileceğim yeni kişi olabiliyorum.
Geceleri bazen, boş bir yolda ve ıssız bir manzarada bir cenaze arabasının ardından yürüyen bir adamın karaltısını görüyorum. O adam benim. Cenaze arabasının taşıdığı ise sen.
Başlangıçta, neredeyse her şeyimizi paylaşabilirdik çünkü neredeyse hiçbir şeyimiz yoktu.
Reklam