“Korkuyorum, çünkü son anda aklımdan ne çok zamanı heba ettiğimin, hayatı ne denli boşa harcadığımın geçeceğini biliyorum. Korkuyorum, çünkü nasıl yaşadığımla iftihar ederek ölmeyeceğim.”
Bildiğini sandığı dünyayı bir diğeri için geride bırakmak istiyordu, sırf olduğu kişiyi olmamayı tecrübe etmek istediğinden değil, olmayı hayal ettiği kişi olmak için.
Birilerinin güvenine mazhar olmanın, böylesi bir kırılganlığa şahit olmasına izin verilmesinin, insana kendini ehemmiyetli -başka bir kelimeyle ifade edilemezdi- hissettirdiğini düşündü.