İnsan niçin bir daha denemez? Kaybetmekten korktuğu için! Peki hiçbir şey denemeyince ne olur? Kendini güçsüzleştirerek, en korktuğu şeye iyice teslim olur.
Shakespeare'e atfedilen bir metinde, " İnsanların çoğu kaybetmekten korktuğu için sevmekten korkar." deniyor. "İnsanlar sevilmekten korkuyor, kendisini sevmeye layik görmediği için. Konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için. Yaşlanmaktan korkuyor, gençliğinin kıymetini bilmediği için. Unutulmaktan korkuyor, dünyaya iyi bir şey vermediği için. Ve ölmekten korkuyor, dolu dolu yaşamadığı için."
Geçmişteki başarısız sonuçlara takılıp kalmayın. Anatomik yapımızdaki bilgeliğe dikkat edin. İnsanın fiziksel yapısı nasıl yaşaması gerektiğinin bir işaretidir. Eğer sürekli geçmişe bakarak yaşamamız istenseydi, gözlerimiz ensemizde olurdu. Geçmişteki başarısızlıklarımızın sürekli gözümüzün önünde olması gerekseydi, şakaklarımızda dikiz aynası olurdu! Akıl her şeyden üstün olmasaydı, vücuttaki en üst noktaya beyin konmazdı!