Kitap ilk 100 sayfaya kadar dikkatimi çekti ama sonrası benim için hayal kırıklığıydı. Hem anlatılan hikaye gerçeklikten çok uzaktı hem de normalleştirilmeye çalışılan hatta yer yer övülen olay, normalleştirilmesine karşı olduğum bir konuydu. İlk kez bir kitap hakkında net bir şekilde ben beğenmedim diyorum sanırım. Hakkını vereyim doğa konusunda güzel tespitleri vardı.
Bu çalışma Doğu Karadeniz 'de yer alan Rize'de insan_doga ilişkisinin mevcut yapısını ortaya çıkarıp, DOKAP Eylem Planının içerisinde yer alan Yeşil Yol Projesi nin bu yapı üzerinde yarattığı ve yaratacağı etkinin tartışılmasını içermektedir. İnsan doğa ilişkisi üretim ilişkileri kavramı üzerinden tle alınmış ve üretim ilişkilerinin gelişiminin getirdiği son biçim olan kapitalizm üzerine analiz yapılmıştır. Çalışma kapsamında amaca uygun olarak kavramsal, kuramsal, tarihsel, ilişkisi ve bütünlüğü bir analiz yapılmaya özen gösterilmiştir.
267
Diyor yazar Sonuç bölümüne baslarken.
Ve
"Konunun kuramsal, kavramsal kavramlarla düşünme çabasının ürünü olan bu çalışma umarım tartışmalar için iyi bir zemin okur diyor." kitabı ile ilgili.
Uzun yıllar Toroslarda yayla ya çıktık. Yayla yaşamının zorluğunu ama bir o kadar da insana kattığı değeri bilenlerdenim. Yayla yapabilmek için doğanın bozulmaması ve yaylaya çıkanlarında yaylanın doğal koşullarını kabul etmesi gerekir. Yayla ya çıkıp şehir konforu aramak, ya da çıktığınız yerin dokusunu bozmak had bilmezlik olur.
"Yeşil Yol Projesi"
Devlet ve Sermayenin Doğa ile İmtihanı
Derya Ince nin Akademik bir çalışması.Yüksek Lisans Tezi kitablaşmış. Akademik hayatın disiplini ve Halkın anlayacağı yakınlıkta bir dil. Konu üzücü, düşündürücü olsada okumak kolaydı.
Birinci Bölüm
Doğanın Sermaye Birikimi Sürecine Icerilme Aşamaları
Ikinci Bölüm
Sermaye Birikimi Sürecinde Yeni Bir Söylem Kalkınma Ajansları
Üçüncü Bölüm
Rize de Doğa Ile Kurulan İlişkinin Dönüşüm Hikayesi: Yeşil Yol Projesinin Yaylaciliga ve Turizme Etkisi
Rize ilk görev yerimde. Yeşilin binbir tonunu gördüm. Doğanın tahribatı vicdanları rahatsız etmesi gerekir.
Yayla yaşamının bir tercih olmasının ötesinde bir geçim yolu olduğunu, insanların
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Livaneli'nin bütün kitaplarını okumuş ve onun kalemine hayran olmuş biri olarak, bu kitap beni büyük ölçüde hayal kırıklığına uğrattı. Adeta başkası tarafından yazılmış bir kitap gibi geldi bana. Livaneli kitabı olduğuna hala emin değilim kapakta Livaneli yazsa da. Ne üslubu ne de konusu... Alışılmış hatta üstüne çok kitap yazılmış bir konu, basit cümleler, sonu tahmin edilebilir heyecansız olaylar.. Kitabı okumak isteyenler çok fazla bir beklenti içinde olmasın bence.
Sina
Uzun bir maratonun ardından Sina serisinin üçüncü ve son kitabını da bitirmiş bulunuyorum. Benim için bu son cilt, ilk iki kitaptan biraz daha farklı bir kulvardaydı.
Dürüst olmak gerekirse, bu kitapta ana karakterimiz Sina’ya zaman zaman çok kızdım. Bazı anlardaki şımarık tavırları sabrımı biraz zorlasa da, hikayeyi tamamen sırtlayan ve okuma keyfini zirvede tutan kesinlikle yan karakterler oldu. Hülya ve Taylan ikilisini okumak çok keyifliydi; Özge ise enerjisiyle beni kitap boyunca en çok güldüren, sayfaları neşeyle çevirmemi sağlayan favori karakterim oldu.
Genel bir değerlendirme yapmam gerekirse; serinin özellikle ilk kitabı benim için çok ayrı ve büyüleyici bir yerdeydi. Son kitap beklentilerimin biraz altında, daha ortalama bir çizgide kalsa da bu yolculuğa çıktığım için hiç pişman değilim. Çünkü bu hikayeyi arkadaşlarımla eş zamanlı okumak, teoriler üretmek ve karakterleri beraber çekiştirmek bu deneyimi bambaşka bir keyfe dönüştürdü.
Baştan sona, ama daha çok kitabın sonunda, edebiyat psikolojisinde anlatısal sürüklenme ve özdeşim diye tabir edilen büyüleyici bir duruma girdim.
Destansı dille, karakterlerin acısını, öfkesini ve çaresizliğini, doğrudan kendi bedenimde simüle etmiş oldum. Kelimeler bir ağıt gibi döngü içinde ve hipnotik bir ritmin içindesiniz.
Karakterlerin içsel çalkantıları; Ağrı Dağı'nın doğasıyla birleşerek, doğa ve insan bütünlüğü üzerinden, insanlığın bin yıllık ortak hafızasındaki trajedilere dokunmuştur.
Okuma deneyimimde; iyi bir edebiyatın insan zihnini ve ruhunu dönüştürme, onu başka bir gerçekliğe hapsetme gücünün en canlı yansımasını gördüm.
Zülfü Livaneli’nin o sıcak, samimi ve aynı zamanda toplumsal gerçekleri tokat gibi yüzümüze vuran güçlü kalemiyle, Ege’nin o masmavi ama bir o kadar da hüzünlü sularında geçen, yürek burkan bir insanlık hikayesini derin bir empatiyle okudum. Yazar; evlatlarını kaybeden balıkçı Mustafa ve karısı Mesude’nin o dinmeyen acısını anlatırken, arka planda göçmen krizinin, denizlerin talan edilmesinin ve doğa katliamının yarattığı o büyük yıkımı muazzam bir toplumsal duyarlılıkla işlemiş. Ege’ye vuran o çaresiz hayatların ve bir göçmen bebeğin kaderinin, acılı bir ailenin hayatıyla nasıl kesiştiğini anlatırken hem insanlığımızı sorgulatan hem de vicdanımızın en derin köşelerini sızlatan, umutla hüznü bir arada harmanlayan çok sarsıcı ve güncel bir başyapıttı.
