Bir insan arabanın direksiyonunda oturuyorsa, direksiyonda olmanın bilincinde olmalı ve o bilincin sorumluluğu içinde arabayı kullanmalı.
Evet, direksiyonda olmanın bir sorumluluğu vardır. İnsanlar bu sorumluluğun bilincinde mi? Biri bu sorumluluğun bilincinde iken, bir diğeri olmayabilir.
GÖZLERİM O ÇOCUĞU ARAR!
Her gün yürürüm Bu kaldırımda ben.
Maskem, Emekli öğretmen.
Herkesin maskesi var, Eczacı, Fırıncı, Berber, Polis.
Ve gülümseyen o çocuk Maskesiz!
Kaldınmda yürürüm Maskeli, Ağırbaşlı büyükler, Her şeyi bilen, "Sor, söyleyeyim" Diyen yüzler!
Ve gülümseyen o çocuk, "Bilmem, keşfediyorum," diyen 0 gözler!
Kadın maskesi, erkek maskesi, Anne, baba maskesi, Bakkal amca, komşu teyze, Ne çok maske var!
Yürürüm kaldırımda Öğretmen maskemle.
Çocuğum senin masken nerede?
Ayıp değil mi, Maskesiz gezilir mil Nedense bayılırım O maskesiz, Sıcacık gülümseyişe!
Evladım, hiç korkmuyor musun?
Maskesiz gezilir mi?
Her gün yürürüm Bu kaldırımda ben, Emekli Öğretmen Yüzüm maskeli.
Gözlerim o çocuğu Arar!
İçim onu Özler!
Bir bilsem, Neden!
DOĞAN CÜCELOĞLU (Ekim, 2017)
Ne alkışlayıp böbürlen ne de kendini kötüle. Nehir akıyor, sen akışın farkında olmaya devam et.
İnsanın kendisi olarak var olabilmesi kendiliğinden gerçekleşen bir şey değildir. Bu, özgürlüğüne değer veren bir savaşçı bilinci ve tavrı gerektirir.
Sayfa 205 - Kronik Kitap 26. Baskı
Ne var ki insanları niyetlerimizle değil, eylemlerimizle etkileriz. Niyet, ancak eylemde açık seçik ifade edilirse, karşı tarafa ulaşır.
Niyet sevgi dolu olsa bile eylem öfkeli ve korkutucu ise, karşımızdaki ancak o öfkeyi görür ve korku yaşar.
"İnsan neden okur?" Sorusunun bendeki yanıtı bu. İnsan kendini tanımak için okur. Bunu da ancak olgunluğa erişmiş bir insan idrak edebilir.