Kör baykuşu ilk elime aldığımda sayfalarının azlığı ve İran edebiyatından oluşu basit bir hikaye veyahut bilindik bir efsane olduğu kanısını oluşturdu bende. Fakat kitabın ilk satırları ne kadar çok yanıldığımı tez elden gösterdi. Okuduktan sonra tekrar bir daha okuma hissi uyandıran ender eserlerden bence. Derinliğiyle olsun, olayın giriftliğiyle olsun insan ruhuna dair güzel bir çalışma. Zaten yazarın bu dünyanın çekilmezliğine karşı intiharı, ruh derinliğini kanıtlıyor.
Birbirine ters düşen öyle çok şey gördüm, birbiriyle çelişen öyle çok şey duydum ki! O görmeler yüzünden gözlerim, eşyanın yüzeyinde, ruhu Özü Örten o ince ve sert kabukta aşındı. Artık hiçbir şeye inanmıyorum, hatta şimdi eşyaların ağırlığından, Sabitliğinden, açık seçik gerçeklerden şüphe ediyorum