Doğukan
@dogukanteber
28 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
"Utanç, üst düzey bir bilişsel tepki olarak önemli bilgiler sunmaktadır. Utanç duyan bir birey, kendi benliğinin ötesine geçebilir, kendisini dışarıdan algılayabilir ve bunun sonucunda rahatsızlık, suç veya pişmanlık duyarak utanabilir. Bunu başarabilmek için yüksek evrimsel basamakta olan bir beyin gerekmektedir."
"O da kadınların çoğu gibi tümüyle başkalarının ruh halinden beslenirdi. Arzulandığı zaman güzeldi, zeki insanların arasında nüktedandı, gururu okşandığında kibirliydi, sevildiği zaman aşıktı."
İnsanın hayatta en büyük zevkinin bugünkü gibi oburluk, eğlence, kendini beğenme, övünme, kıskanç rekabet gibi hırs zevkleri değil de aydınlığa, acımaya hizmet etmek olduğu düşüncesi sadece bir hayal midir?
İmam-ı Şafii, talebelerinden biri olan Yunus ile müzakere yaptığı bir meselede ihtilafa düşer. Öyle ki talebesi öfkesinden dolayı dersi terk eder ve evine gider. Akşam olunca Yunus kapısının çalındığını fark eder. ‘Kim o?’ der. Kapıdaki kişi, ‘İmam-ı Şafii’ der. Yunus, kapıyı açar ve İmam Şafii’nin kapıda beklemekte olduğunu görür ve hocasının ayağına kadar gelmesine şaşırır. İmam Şafii, kapıyı açan talebesi Yunus’a şunları söylemiştir:
-Ey Yunus, bizi birleştiren yüzlerce mesele dururken bir mesele mi bizi ayıracak?
-Ey Yunus, yaptığın ve üzerinden geçtiğin köprüleri yıkma! Bir gün o köprüden geri dönmen gerekebilir!
-Ey Yunus, hatadan nefret et ama hataya düşenden nefret etme.
-Bütün kalbinle günaha öfkelen ama günahkâra acı, ona merhamet göster.
-Ey Yunus, sözü eleştir ama sözü söyleyene saygı göster.
-Ey Yunus, görevimiz hastalığı tedavi etmektir, hastayı yok etmek değil.
Maalesef sinek gibi her türlü pislikten istifade etmeye çalışan genç bir kitle haline geldik. Dünyaya bir daha mı geleceğiz? Sorusunun masumiyetine sığınarak ahlakımızı ve terbiyemizi nefsimizle değiştirdik. Yüreğe değil de, tamamıyla fiziğe bakan gözlerimiz yüzünden insanın ruh denilen muhtevasını anlamaktan ve yaşamaktan tamamıyla mahrumuz. Göz gördüğüyle oynaştığı sürece, yüreğin ruh eşi her zaman yalnızlık olacaktır.
