Kitap bende garip bir his bıraktı. Başlarken daha klasik bir aile dramı bekliyordum ama okudukça olayın sadece bir “aile hikâyesi” olmadığını fark ettim. Geçmişle yüzleşme, sırlar ve bastırılmış duygular üzerine kurulu bir metin. Özellikle aile içindeki suskunlukların nasıl yıllarca taşındığını görmek etkileyiciydi.
Yazarın dili sade ama yer yer ağır bir atmosfer var. Hikâye hızlı ilerlemiyor; daha çok karakterlerin iç dünyasına odaklanıyor. Bu durum bazı bölümlerde tempoyu düşürüyor ama aynı zamanda duygusal derinlik katıyor. Özellikle geçmişe dönüşler bence kitabın en güçlü tarafıydı.
Karakterler çok “iyi” ya da çok “kötü” değil; herkes gri. Bu da hikâyeyi daha gerçekçi yapmış. Ama itiraf etmem gerekirse bazı bölümlerde kopukluk hissettim ve daha güçlü bir final bekledim. Sonu bende büyük bir etki bırakmadı, biraz daha sarsıcı olabilirdi.
Genel olarak düşündüren, sakin tempolu ve duygusal yönü ağır basan bir kitaptı. Büyük olaylardan çok iç hesaplaşmalar okumayı sevenler için uygun ama daha hareketli bir kurgu arayanlar için durağan gelebilir. Benim için ortalamanın biraz üstünde ama aklımda çok uzun süre kalacak bir kitap olmadı.
Fırtınaışığı Arşivi serisinin ikinci kitabı Parlayan Sözler; detaylar ve etkileyici bağlantılar ile inşa edilmiş engin evreni, geçmişleri ve içsel çatışmaları ile derinleşen karakterleri,yüksek tempoda ilerleyen kurgusu, zihinde görselleştirmeyi sağlayan ve kitabı yaşatan anlatımı, her sayfada gelişen gizem unsurları, soluksuz okunan finali,bilinçsel alemde yaşayan fikirlerin ve doğa unsurlarının aracılığı ile işleyen özgün büyü sistemleri; farklı ırklar, güce dayalı çatışmalar , dostluk, onur, fedakarlık ve insanın karanlık yönleri ile yüzleşmesi gibi temaları ile yine hayran kaldığım ve detayları hatırladıkça beni heyecanlandıran bir kitap oldu.
Savaş Yüceprensi Dalinar; karşılaştığı ihanetlere, alaylara ve engellere rağmen tüm Alethkar' ı birleştirmek için harekete geçer. Yücefırtınalar sırasında gördüğü görüler tehditkar ve sonu işaret eden bir olayın çok yaklaştığını göstermektedir. Muhafızlarının komutanı yüzbaşı Kaladin ile kurduğu ittifak ise sayısız kez hayatını kurtaracak ona aradığı mucizeyi beklemediği yerde bulmasını sağlayacaktır.
Kaladin ise ; artık tüm köprü ekiplerinin komutanıdır. Açıkgözlüleri şaşırtan bir şekilde hiç bir koyu gözünün erişemediği bir konumdadır. Ancak Kral' ın davranışları ve gücün yanlış kullanımına dair düşünceleri Şeref spreni Syl ile arasındaki bağı zedeleyecek ; onur, şeref ve sadakat kavramlarına dair değişen algısı onu yalnız ve korumasız bırakacaktır.
Shallan ; vesayeti altında bulunduğu Jasnah ile birlikte Harap Ovalara doğru yol almaktadır. Ancak hesaplanamayan felaketler sebebi ile yalnız kalacak, köle tüccarları ile karşılaşacak, Spreni Desen ile kurduğu bağın kendisine verdiği güçleri son sınırına kadar kullanmak durumunda kalacaktır. Geçmişine dönüşler yolu ile açığa çıkan sırlar ve yaşanmışlıkların Shallan'ın
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sonu apaçık ama yine de spoiler diyelim
Sürekli tasvir sürekli betimleme aşırı lirik.. kitabın son 10 sayfasına kadar göz gezdirerek okudum çünkü alakalı alakasız uzun uzun tasvirler, geçmişe dönüşler gerekli gereksiz analizler.. Allah'ım hiç bitmeyecek sandım bi ara. Yazarın dikkat dağınıklığı olduğuna emin oldum, konudan konuya atlamasının başka hiçbir açıklaması olamaz. 300 küsür sayfayı 70 sayfaya indirip yine de tüm olayı, hikayeyi anlatabilir hatta 70 sayfaya rağmen yine betimlemeler, geçmiş hikayelerle süsleyebilirdi. Daisy'nin yeğeninin yaptığı o kadar açıktı ki ama ters köşe olduğunu bildiğim için farklı biridir heralde diye 330 sayfaya katlandım. Daisy'nin ölü olduğu da çok çok açıktı bunun gibi binlerce film var bir kaçını izlemişseniz kitabın ilk 100 sayfasında bunu anlardınız. Kimseyle birebir iletişim kurmuyor neredeyse ve herkes onu görmezden gelip söylediklerini duymuyormuş gibi davranıyor . Ninenin ölmediğini de düşündüm fakat Rose'un nabız bulamaması ve gerçekten gri görünmesi vs beni biraz şaşırttı.
Tekrar tekrar okuyup hiç bıkmadığım nadir kitaplardan biri… Her sayfasında ayrı bir his, ayrı bir iz bırakıyor bende. Herkese gönül rahatlığıyla öneriyorum; okuyanlardan gelen güzel geri dönüşler de bu bağı daha da anlamlı kılıyor.
Üniversite yıllarımda tanışmıştım onunla… Aradan zaman geçti ama içimdeki yeri hiç değişmedi. Yakın zamanda yeniden elime aldım ve sanki ilk kez okuyormuş gibi aynı heyecanla, aynı duygularla sayfaların arasında kayboldum.
Bazı kitaplar vardır, sadece okunmaz… İnsanla arasında sessiz bir bağ kurulur. İşte o kitap benim için tam olarak böyle. Bir gün yine, o satırlarda yeniden buluşmak dileğiyle…
sadece şunu söylemek istedim, romantik komedi kitabı sanarak almayın... çünkü değil. kendimi öyle bişey için hazırlamıştım (arka kapak yazısı okumamak bazen çok da iyi bi fikir değilmiş) emily henry olduğu için direkt romcom olduğunu farz ettim ve ah, beni çok üzdü...
ben çok sevdim ya her ne kadar fazla üzülmüş olsam ve barışmalarının fazla uzun sürdüğünü düşünsem de. geçmişteki mutlu anlara geri dönüşler falan çok güzeldi. arkadaşlıkları çok çok güzeldi ve hiç bir şey gerçek dışı şekilde romantize edilmemişti hiç hatta biraz fazla gerçek hayat gibiydi ve bu kalbimi kırdı... ama olsun. onları çok sevdim!
George Orwell'i uzunca bir süredir okumak istiyordum. Yakın çevremden daima olumlu geri dönüşler alıyordum, sosyal medyada yazarın kitaplarıyla ilgili alıntılar okuyordum ve artık daha fazla ertelemeden okumaya karar verdim. Kitabın birinci ve ikinci bölümlerini çok beğendim ve bir çırpıda okudum. Kendimi bir anda yazarın betimlediği dünyanın içinde buldum. Bazı bölümleri günümüze de oldukça benziyordu. Büyük Birader'in gözü sanki benim üzerimdeydi. Karakterin heyecanlarına, yakalanma korkusuna adeta ben de eşlik ediyordum. Özellikle ikinci bölümde kız arkadaşıyla buluştuğu kısımları çok beğendim. Ancak üçüncü bölümde aynı heyecanı duyamadım. Biraz daha karamsar ve umudun kaybolduğu bir bölüm gibi geldi. Buna rağmen final sahnesini beğendim. Kitabı bir bütün olarak değerlendirirsem, her insanın hayatında en az bir kez okuması gereken kitaplardan biri olduğunu söyleyebilirim. Sadece yazıldığı dönemde değil gelecek dönemlerde de etkisini sürdürecek bir eser. Siz de benim gibi bir süredir kitabı okumak istiyor, ancak başlayamıyorsanız, bu pandemi dönemi tam sırası. İyi okumalar...
