sinem incecik
@dorry
Olduğum şeyle olmadığım şey arasında,hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasındaki boşluğum.”
Kahramanımız Julian,1887'de,Boston eyaletinde yaşayan ve ciddi uyku problemleri yasayan bir beyefendi.
Birgün hipnotik bir uykuya yatıyor ve uyandığında kendini 2000 yılında buluyor. Bu yeniyüzyıl ve dünya;
*Hiçbir askeri örgütün,vergi dairesinin,bakanlıkların,özel mülkiyetin olmadığı,
*Kimsenin yalan söylemediği,suç işleyenin kolaylıkla suçunu itiraf ettiği,hapishanelerin olmadığı,
*Herkesin eşit öğrenim hakkına sahip olduğu,iş güvencesinin sağlandığı,kimsenin başkasının sırtından yaşamadığı,gelecek kaygısı taşımadığı,
*Kadınların dünya tarihinde önceki konumlarına kıyaslandığında oldukça mutlu olduğu, eve bakma sorumluluğunun olmadığı,geçinmek için eşlerine hiçbir şekilde bağımlı olmadigi bir dünya...
Kahramanımız bu yeni düzene alışabilecek ve en önemlisi bir daha ait olduğu yüzyıla dönebilecek midir?
Sanayinin yanlış yonlendirilmesinden kaynaklanan emek ve sermaye savurganligina ve ekonomik savaşın kan emiciligine üstü kapalı bir şekilde,harika bir eleştiri bu roman.
Eğer siz de zaman yolculuklarında geçen ütopik hikâyeleri, sistem eleştirilerini seviyorsanız bu romanı çok seveceksiniz.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
On yaşındayken öksüz kalan Jane i akrabaları yaşam koşulları oldukça sert bir yetimhaneye bırakıyor. Tüm zorluklara rağmen öğretmen olmayı başaran Jane,Rochester malikanesinde öğretmen olarak göreve başlıyor. Mr. Rochester ile sert ve gergin baslayan diyaloglar zaman içinde yerine güzel bir aşka bırakıyor ama tüm zorluklar ve engeller bundan sonra başlıyor...
Görüntüsü,yaşam tarzı son derece sade olan Jane i,başına ne gelirse gelsin ne kendinden ne de doğru bildiklerinden asla ödün vermemesi,daima kendi ayakları üzerinde durmanın mücadelesini vermesi ve aşkına sonsuz bir sadakat göstermesi sebebiyle çok ama çok sevdim. Bu güne kadar okuduğum en favori kadın karakterim kendisi olacak bundan sonra
Konusu basit gibi görünse de o kadar içine çeken ve sürükleyici bir roman ki 658 sayfa ne zaman bitti anlayamadım,tek bir sayfasında sıkılmadım. Bu kadar kalın bir romanı sade ve akıcı yazabilmek büyük marifet,bu yüzden klasik olup 173 yıl sonra bile okunabiliyor değil mi?
Öncelikle kitap kurgu olmayıp,yazarın tabiriyle sadece gittiği memleketlerdeki gözlemlerinden oluşuyor.
Yolculuk; Midilli,Izmır,Ayvalık tan başlayıp,Bitlis,Muş üzerinden Musul ve Bağdat a ilerliyor ve Hindistan da son buluyor.
O dönem Osmanlı topraklarında yer alan bu yerlerin coğrafi ve demografik yapısı,her türden etnik kokendeki insanların yeme icmelerinden,giyimlerine,dinsel ritüellerine kadar, döneme ait her türlü ayrıntıyı öğreniyorsunuz.
Birkaç ayrıntı vermek gerekirse,Muş 'ta Istanbul'daki evlerin benzerleri olduğunu,Antep'te (o zamanki ismiyle Ayıntab) Amerikalıların mükemmel okullarının olduğunu,Kilis in Halep e bağlı bir kaymakamlık merkezi olduğu gibi çok enteresan hap bilgiler var.
Siz de keçi tulumlarından yapılmış bir tür sal olan "Kelek"e binerek Dicle nehrinden Basra körfezine kadar uzun ve meşakkatli bir yolculuğa çıkmak,yol üzerinde Türkmen köylerinde,Arap çadırlarında soluklanmak,Midyat'ta mehtaba karşı akşam yemeği yemek isterseniz Ali Bey 'in seyahat defterini okumalısınız.
Burma'da dil bilimi üzerine ders veren Dr. Edwin,birgün derste aniden rahatsızlanır ve Londra'ya geri gönderilir. Pek çok acı veren tetkikten sonra beyninde tümör olduğu anlaşılır. Yapılan testler her açıdan fazlasıyla yiprattigindan, bir gün ansızın hastaneden firar eder ve kendi akademik dünyasına tamamen zıt olan yeraltı dünyasına adım atar...
Doktor Hastalandi her ne kadar Burgess in otomatik portakal kadar tanınan bir eseri olmasa da,en az onun kadar sert ve gerçekçi bir romanı.
Hayata dair zıtlıklar,iniş ve çıkışlar,duygusal gelgitler,varoluşun anlam arayışları üzerine kendi tarzında bir kurgu oluşturmuş Burgess. Hikayeyi kendi hayatından esinlenerek yazdığını düşünüyorum,zira kendisi de yaşarken aynı hastalıktan muzdaripti.
Burgess'ın tarzı herkese hitap etmedigi için ilk defa okuyacaklar varsa biraz yazar ve eserleri hakkında araştırma yaparak başlamalarını öneriyorum. Daha önce tanışıp sevenler ise zaten beğeneceklerdir.
Son olarak,bu güzel kurgunun filmi de çekilse harika olurdu
Günümüz dünyasına eleştirel gözle baktiran,hayatı ve geçen zamanı sorgulatan, kurgusu enfes,masalsı bir kitap:"Momo"
Peki,kim bu Momo?
Momo Japonca'da şeftali anlamına gelse de,kitabımızda zamanın birinde durup dururken ortaya çıkıveren şirin mi şirin bir kız çocuğu. Bana göre ise hepimizin içinde varolan,dinlemesini ve sevmesini çok iyi bilen kirlenmemiş çocukluğumuz Momo...
Bir de duman adamlarımız var;insanları sürekli çalıştırarak zamanlarını çalan,takım elbiseli,surekli sigara içen, sömürücü ve kasıntı. Üstelik bu adamlar,insanlar onların oluşmasına olanak tanıdığı için varlar.(ne kadar tanıdık değil mi?)
Bizim küçük Momo,bir elinde olacakları yarim saat önceden tahmin eden kaplumbağası,bir yanında akıl hocası Hora ustasıyla bu duman adamları alt edebilecek midir?
Teknolojinin gelişmesiyle birlikte daha çok çalışıp daha hızlı yaşadığını zanneden insanoğlunun boşa giden zamanına ağır bir eleştiri aslında bu kitap. Her ne kadar çocuk romanı olarak lanse edilmiş olsa da bana göre büyüklere çok büyük dersler verir nitelikte. Kitabın ne kadar hoşuma gittiğini anlatacak kelimeler bulamıyorum.
Küçük Prens i çok sevenler özellikle bu kitabı da çok sevecekler,buna eminim.
