Eve döndüm. Korkunç bir kederle annemin göğsüne atıldım. Kollarımla onu sıkı sıkı sardım, öptüm ve hıçkıra hıçkıra ağladım, ürkerek sokuldum ona sanki son dostumu kollarımda korumak ve onu ölüme teslim etmemek ister gibi... Ama ölüm çoktan çökmüştü zavallı annemin üzerine! “
Ama beni fark etmiyordu. Bu da beni gitgide yaralıyordu.
Reklam
Birisine sırılsıklam aşık olmuştum ama bunda pek önemli bir şey yoktu. Asıl olağanüstü olan onu bir kere bile görmemiş olmamdı."
Her şeyi fazla ciddiye alıyorsunuz, bu yüzden de mutsuz oluyorsunuz.
Reklam
Reklam