Nedim Artık
@dr_mavi
~Ars longa, vita brevis~
''Bence kitap okumak, aşık olmaktan veya seyahat etmekten aşağı kalan bir deneyim değildir.'' Borges
Psikolog~Psikoterapist
İstanbul
18 Mart
47 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
İnsan duygu ve mantıktan oluşur. Duygularımız mantığımıza göre daha baskın mantığımız ise duygularımıza oranla daha güçlü, sadece mantığın gücünü göstermesi için zamana ihtiyacı vardır. Dikkat ederseniz politikacılar, komutanlar, önderler hep duygusal ses tonuyla konuşup hitap ederler. Söylenen her şey bize doğru gelir ve içimiz kabarır. Ya da bir anlık öfkeyle her şeyi yıkar ve sonuna kadar haklı olduğumuzu düşünürüz. Ama belli bir zaman geçtikten sonra “ben ne yapıyorum veya bu söylenenler çok saçma” diye düşünürüz. O yüzden siz siz olun asla acele karar vermeyin ve mantığınıza da duygularınızla eşit şekilde hareket etmesi için zaman verin.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsanların çoğu dış etkiler tarafından yönetilir: Güneşin etrafındaki dönme hareketinde dünyayı takip etmeyi bırakmak nasıl aklından geçmiyorsa, modayı ve kamuoyunu takip ederken de direnmek asla aklının ucundan geçmez. Tembelliğin neredeyse evrensel olduğuna biz mi cevap vereceğiz? İnsanların çoğu hayatlarını geçimlerini sağlamaya çalışmakla geçirirler: Emekçiler, yoksullar, kadınlar, çocuklar, sosyetikler neredeyse hiç düşünmezler: Kukla gibidirler, bu kuklalar biraz karmaşık ve kuşkusuz bilinç sahibidir, ama tüm hareketleri istemsiz arzular ve yabancı telkinler tarafından yönlendirilir.
"Bir bencile, küçük bir çıkarından vazgeçerek çok daha büyüğünü elde edebileceği; bir kötüye, başkasında bir ızdıraba neden olursa kendisinin çok daha büyüğüyle cezalandırılacağı gösterilebilir. Ama iş onların içindeki bencilliği, kötülüğü çürütmeye gelince, bu bir kediye fareleri kovalamayı bu kadar sevmesinin yanlış olduğunu kanıtlamak kadar zordur*."
Ne kadar yüksek olursa olsun hiçbir meslek, hiçbir kariyer, kişiliği, gücü ve enerjiyi korumaya asla yetmez. Avukat, yargıç, hekim ya da profesör, bunların hepsi zamanında edinilmiş, çok nadiren ve çok yavaş bir biçimde artan bir bilgi sermayesinden geçinirler. Çaba yıldan yıla azalır, zihnin üst düzey becerilerini ortaya koyma fırsatları yıldan yıla tükenir. Rutin bundan böyle derinlemesine yerleşir, akıl kullanılmamaktan ötürü körelir ve onunla birlikte dikkat, akıl yürütme gücü ve derin düşünme becerisi de. Eğer mesleki kariyerin yanında bir entelektüel meşgaleler düzeni yaratılmazsa bu kademeli enerji uyuşukluğundan kurtulmak mümkün olmaz
“Ceza insanı eğitmez sadece evcilleştirir” der Nietzsche. Çünkü suçun ya da kötülüğün kaynağı içimizdedir. İnsan başkalarına zarar vermeden bu şiddeti doyurabilir mi ? İşte evrensel soru budur.
