Mert Ali Doğan
@dramerst
26 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Kitap az önce bitti ve harikaydı! Kitabın başlarında gerçekten sıkılmıştım fakat 300'den sonra müthiş açıldı ve elimden bırakamadım. Karakterlerine öylesine bağlandım ki üzüldüklerinde üzüldüm, sevindiklerinde sevindim ve bazı kısımlarda sinirden yerimde duramadım. Liam karakteri... Öylesine iyi bir karakterdi ki sizlere anlatmam için kitabı okuyarak onu tanımanız gerekiyor. Ve Chubs... En az Liam kadar çok sevdiğim bir karakter oldu. Kitap boyunca özellikle bu iki karakter beni benden aldı. Ruby'e ise başlarda pek ısınamamıştım, hatta sevmemiştim. Fakat yaşadıklarını okudukça onu haklı bulmaya başladım. Zu da çok tatlı bir karakterdi. Okumanızı öneriyorum fakat ilk 300 sayfada sıkılmayı göze almanız gerekiyor. O kısımdan sonraki olaylarsa kesinlikle başlardaki yavaşlığa değiyor. Filmini de bugün izlemeyi planlıyorum 
Karanlık Zihinler 
Alexandra Bracken
Bir solukta okuduğum bu Stefan Zwaig kitabı kesinlikle favorim oldu. O kadar harika bir yazım diliyle, o kadar harika yazılmıştı ki okurken çok büyük keyif aldım. Yazarın psikoloji betimlemeleri yine harikaydı ve sanki somut bir şeymiş gibi hissedebildim. Okuduğum en harika klasiklerden biriydi ve kesinlikle tavsiye ediyorum. Zaten oldukça ince ve hiçbir şey kaybetmezsiniz. Aksine kazanırsınız. Ben bir solukta, çok keyif alarak okudum.
Ne desem bilemiyorum gerçekten. Kitap az önce bitti ve ben de bittim. Harikaydı. Okuduğum en harika distopya serisi ve sonuydu. O sondaki duygu o kadar güzel hissettirilmişti ki gözlerim kelimelerde dolaşırken onları kalbimde hissettim. Sanki o olayları June ve Day ile birlikte ben de yaşadım. Bu kitap distopyadan kesinlikle fazlasıydı. Öncelikle Marie Lu'nun yazım dili olsun, konuları olsun harika ve çok zekice yazıyor. Ve kesinlikle efsane serisini çok keyifle okudum. Benim için o son kesinlikle unutulmazdı. Okumadıysanız şiddetle tavsiye ederim. Çok şey kaybediyorsunuz.
Öncelikle sizlere benim için bu kitabın yerinin çok çok ayrı olduğunu söylemek istiyorum. Çoğu okurun küçüklüğünde okuduğu, onu kitap okumaya başlatan bir kitap vardır. Benimkisi ise kesinlikle Dedektif Kurukafa. Kendisiyle 5. sınıfta tanıştım ve o yaşta okuduğum ilk fantastik kitap, hatta ilk romandı. Okur okumaz kendisine bayıldım ve kısa sürede seriye devam ettim.
Bu, kitabı 5. okuyuşumdu ve yine oldukça keyif aldım. Tabii ki de herkese tavsiye ederim fakat bu tarzda çok fazla kitap okuduysanız, ortalama bulabilir, hatta beğenmeyebilirsiniz. Benim bu kadar çok okumamın ve bu kadar sevmemin sebebi çocukluğumda okumuş olmam ve bana okuma alışkanlığı kazandırması. O zaman tanışmamış, şu an tanışmış olsaydım büyük ihtimalle ortama bulurdum. Bu yüzden kitabı tavsiye ediyorum fakat beklentiyle başlamanızı tavsiye ediyorum.
Kitapta sevmediğim tek nokta yazım dilinin çok yalın olmasıydı. Bu kurgu biraz daha dolu bir yazım diliyle anlatılabilirdi fakat devam kitaplarında bu biraz düzeliyor. Onun dışında yine keyifle okuduğum oldukça akıcı bir fantastik kitaptı.
Kitabı açıkçası pek sevemedim. Başlarında baya bir içine çekti fakat devamında yazım dili çok sade ve duygusuz geldi. Okurken de pek keyif aldığın söylenemez. Sırf olaylar olan merakımdan okudum ve bu olaylar bir yerden sonra tamamen birbirine girdi. Hangi karakter, kimin neyi oluyor; ayrıca bu zaman geçişleri falan iyice karman çorman oldu. Konu tam olarak neydi ve kitaptaki asıl olay neydi, bunları anlayamadım. Ayrıca sonu aşırı hızlı ve aniydi. Beklentimi asla karşılamadı. Fakat ikinci kitaba bir şans verebilirim. Bu kitapta yarım kalan yerler -gerçi çözülen yer yoktu- ikinci kitapta çözülüyor olabilir. Yine de pek beğendiğim bir kitap olmadı.
