Ayşe Özalp
@draysek
Güzel sevmek gerek azizim, güzel sevmek...
Insana rast gelesin...
Düştüysek kalkarız, daha ölmedik ya...
Şu anda okuduğu kitaplar
Deniz...
Öncelikle benim için, Livaneli ne yazsa okunur tabi ki ama sanırım zirve ile başlayınca bu serüvene ne okusak aynı tadı vermiyor. Zirve tabi ki Serenad...
Balıkçı ve oğlu, romandan ziyade uzun bir öykü gibi ayrıca hikaye ya da kurgu şaşırtıcı değil. Karakterler sizi çok fazla içine almıyor. Belki de verilmek istenen mesajın, anlatılmaya çalışılan sorunların toplumsal kaygının gölgesinde kalıyor hikaye. Ama bütün bunları anlatırken trajedi yaratmıyor bu da en beğendiğim tarafı. O kadar fazla mesajı aynı anda vermeye çalışıyor ki okuyucu daha başka nelere değinecek acaba diye düşünürken buluyor kendini. İnsanoğlu bu dünyanın başına gelen en kötü şey tezini de fena halde destekliyor. Umarım gerçekten kazanan biz oluruz. Dünyamız, kendimiz, çocuklarımız ve geleceğimiz için...
Sonuç olarak bence okunası ancak bir Livaneli klasiği olan bir kitap değil gibi. Ama yine de Livaneli ne yazsa okunur tabi ki...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
insan gittiği her yere kendini de götürür
Çok çok sevdiğim bir dostumun 'kesin seversin' diyerek önerdiği ve her zaman ki gibi haklı çıktığı, ülkemizin 30 yıl gibi bir dönemini anlatan muhteşem kitap... Kitap sizi içine alıyor ve sanki siz de orada o adada o insanlarla beraber yaşıyorsunuz hatta onlardan birisiniz... İçinde çok fazla karakter barındırması başlarda olumsuz bir özellik gibi geliyor ama içine girince kitabın size bir kaç insanı değil bir toplumu anlatmak adına böyle bir yol izlediğini gösteriyor. En çok sevdiğim yanı ise kitabın her karakteri hem kendi dilinden hem de karşısındaki hatta bir sürü kişinin gözünden anlatması... Böylece karakterlerin gelişimini, ruh hallerini ayrıca dışarıdan nasıl göründüklerini anlıyorsunuz... Ayrıca ülkemizin tarihi adına bir çok şeye değinmesi, detay vermemesi ama merak uyandırması bence çok güzel bir ayrıntı. Tabiki en sevdiğim karakter Neriman abla...Neriman ablanın hepimizin aksine içindeki sesi susturamaması ve bununla yaşamaya devam etmesi... İnsan herşeye alışır...
"soluk mavi nokta"
Dünyanın sürekli döndüğünü hatırlıyorsun. Hiç ama hiç durmadığını. Düşünsene yuvarlak bir kaya parçasının üzerindeydiz ve uzayda fırıldak gibi dönüp duruyoruz.
İnsanı küçültüyor, evet evet küçültüyor insanı. Zaman çok enteresan bir şey... Bazen herşey durdu sanıyorsun, bu acı hiç geçmeyecek sanıyorsun ama zaman seni dinlemiyor. Bizim acımızda tasamızda çok ufak, çok önemsiz zaman için.
