Bir sır, bir ihanet, üzeri acıyla örtülen bir geçmiş... Yaşadığı kötü olaylar nedeniyle okuluna ara veren Asel, bir gün geri dönmeye karar verir. Fakat geri döndüğünde hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır.
Asel'in geçmişiyle günümüzü okurken acılarına tanıklık ediyor, her geçen günde nasıl geliştiğine şahit oluyoruz. Öyle bir ihanet ve yalanla sarılı ki etrafınız okurken kime inanacağınıza şaşırabilirsiniz. Lakin bu hikayede Asel'in acı çektiği ve çektiği acılarla kendine yıkılmaz duvarlar inşaa ettiği aşikar. Daha doğru o duvarlar Deniz Azaklı tarafından yıkılana kadar sağlamdı. Deniz'in her şeye rağmen ısrarla Asel'in o tanıdık ateşe atılmasına engel olması onu düştüğü yerden kaldırmaya çalışması ile ikilinin arasında filizlenen duygular tebessüm etmenize sebep olabilir. Kitabın başından beri bir geçmiş bir günümüz derken son sayfalara ulaşmanız pek de zor olmuyor. Demem o ki kitap oldukça akıcıydı. Ama benim için beklenmeyen kesinlikle kitabın sonu oldu.
Deniz'i ne kadar sevdiysem Eylül'den o kadar nefret ettim. Yer yer empati yapsam da onu sevebildiğimi söyleyemeyeceğim. Ener için üzülmedim diyemem biraz da bu hikayede yanan o oldu aslında. Ama bunca yalan ve ihanetin ardından dürüst olanın galip geleceği bariz bir şekilde ortadaydı.
Ve Asel; her sayfada güçlendiğine şahit olmak benim için çok güzeldi. Çiçeklerin hiç solmasın.
Asel- Deniz ilişkisi kitabın en güzel parçalarından biriydi diyebilirim.
Reklam
"Titriyorsun," dedi.
"İnsanların beni öldürmeye çalışmasına alışkın değilim."
"Gerçekten mi? Ben kanıksadım bile."
"Biz güneyden gideceğiz. En başından böyle yapmalıydık."
"Demek ki sen de hata yapabiliyormuşsun," dedim düşünmeden.
Eldivenlerini eline geçirirken durdu, ben de ağzımı sıkıca kapattım. "Öyle demek istememiştim..."
"Elbette hata yaparım," dedi. Yüzünde küçük bir gülümseme belirdi. "Ama o da nadiren olur, o kadar."
Reklam