Enes Başak
@drenesbasak
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Tarih okumayı çok seviyorum ve tarih okunmasını son derece önemsiyorum. Kişi kendi tarihine yabancı olmamalı, sınav başarısı için değil, geçmişine hâkim olabilmek için tarih okumalı. Ülkemizde maalesef bu konuda ciddi bir sorun var. Ne yazık ki ülkemizde tarih yazarlığı siyasallaştırılmakta ve dahi kişiler ve olaylar ideolojik kaygılarla eğilip bükülmekte. Birçok yazarda gördüğüm esas kaygı bağcıyı dövmek, üzüme cılız bakış atan dahi yok. Gençlerimizin kendi tarihine bu kadar mesafeli olmasında, aynı olay ve kişiler hakkında zıt tarihi yorumların olmasının da etkili olduğunu düşünüyorum. Gelgelelim, daha objektif bir tarih yazarı olan Yavuz Bahadıroğlu, “tarihi sevdiren adam” unvanını sonuna kadar hak ediyor. “Merhaba Söğüt” kitabı ile Kayı obasını son göç yeri olan Söğüt’e ulaştırıyor. Bu süreçte yaşananları eserinde ilmek ilmek dokuyor. Bahadıroğlu, tarihi olayları romanlaştırırken, esas gayeden uzaklaşmayarak, öyküsel bir anlatım kullanıyor. Bu da yazdığı tarihi metinleri daha okunur hale getiriyor. Unvanını bu yöntemine borçlu sanırım. Tarihi gençlerimize daha çok sevdirebilmek dileğiyle iyi okumalar diliyorum.
Peyami Safa’nın “Fatih Harbiye” eseri günümüzde de devam eden batılılaşmaya dair önemli bir araştırmadır. Ana karakterin, yaşadığı doğu hayatı ile kendisine süslü ve cazip gelen batı hayatı arasında bocalamasını anlatan eser, ülkemizin kültürel yozlaşmasını 1931 yılında önemle tespit etmiştir. Bugün dahi kültürel yozlaşmayı çocuklara, işyerlerine verilen isimler, giyim tarzı, televizyon dizileri, kelime dağarcığı gibi hemen her şekilde görüyoruz. Ve maalesef “bu kültürel savaşı kazanıyoruz” da diyemeyiz. Eskiye dair ne varsa atan, yok sayan, geçmişine kör, sağır, dilsiz olup batıyı, onu taklit etmeyi hoş gören tüm tavırlar, en hafif tabiriyle, haysiyetsizliktir. Esefle kınanması gereken ise bize ait, doğuya ait kültürün, edebiyatın ve sanatın batı tarafından bizden daha çok araştırılması ve bilinmesidir. İlim ve teknikte batı mutlaka takip edilmeli, bunlar alınmalı ve daha da geliştirilerek ülkemize kazandırılmalıdır. Ancak bunlar kültürel mecrada olmamalı, özümüz, kendi sanatımız, edebiyatımız ve kültürümüz mutlaka korunmalı ve yaşatılmalı. “Fatih Harbiye”, bu yaptığı tespitle, yıllara direnmiş bir eser. Mutlaka okunmalı, okutulmalı.
Nedir vatan? Toprak parçası mı? Sadece sınırlardan ibaret bir harita mı? Uğruna nelerden vazgeçilir? Can, aşk, eş, aş, hayat onsuz ne anlam ifade eder? Yazıldığı dönemde yüzlerce kez sahnelenmiş, halkı aşka ve şevke getirmiş “Vatan Yahut Silistre” eseri için Namık Kemal’e ne kadar teşekkür etsek az. Allah ondan razı olsun. Hislerime tercüman olmuş. Kalbi vatanı için çarpan her bireyin okuması gereken güzel bir eser ile Nisan ayı okumalarını tamamlıyorum.
