Eskici Dükkanı bana Anadolu'da kullanılan meşhur bir atasözünü anımsatıyor ''Ne oldum değil ne olacağım diyeceksin.'' Zavallı harp gazisi Topal Eskici 'nin durumunu tam da anlatan bir söz.
Eskici zamanında varlıklı, köşklerde oturan ,bastığı yere basılmayan çiftlik sahibi bir ağanın torunudur .Amma ne çiftlik sahibi , torununu gözünden esirgeyen. Dedem dedikçe ağzından bir dedem daha çıkan bir ağadır. Zaman olur dede ölür, baba har vurup harman savurur ve torunun yetişme zamanında tam Trablusgarp savaşına denk gelir. Gözünü sakınmaz bizim eskici etraftaki korkaklar gibi köşeye bucağa saklanmaz ve mertçe düşmanla çarpışır ve bir ayağını da bu savaşta kaybeder. Savaş sonunda memleketine gelir ki ne köşk kalmış ne eskisi gibi dost ahbap ne de tutunacak bir dal .Derken zaman geçer gider bizim eskici babası zamanında öğrendiği zanaatlardan biri olan kunduracılık yaparak geçindirir karsı ve üç çocuğunu. Geçindirir geçindirmesine ama geçmişteki ağalığı paşalığı hiç aklından çıkmaz aklına geldikçe de sayar söver .Haksız da sayılmaz hani. Bir zamanlar oturduğu yere oturamayan baldırı çıplaklar Topal Eskici ile dalga geçer , sinirlerini oynatır olmuşlar. Eskici de tüm umudunu oğulların bağlar. Derken makineleşme devri girer artık zanaatkarların işini birer birer makineler almaya başlar bu da tabi ki işleri keser. Ne demişler ''Varlık seviştirir yokluk dövüştürür. ''İster istemez bizim ağa torunu ve ailesi de geçim derdinden şaştıkları için birbirleri ile çekişip dururlar. Hele küçük oğlu Ali. İpe sapa gelmez babası ile de hiç geçinemez. Durum vahimdir eskiden oturdukları gümbür gümbür gümbürdeyen konağa bak şimdiki izbe eve bak. Yiyimler, içimler, giyimler yok olmuş kuru ekmeğe muhtaç olmuşlardır. Derken bizimkilerin pamuk toplama macerası beliriverir birden. Yokluk,
Reklam
Puan vermedi·496 syf.·
2023 18. kitabı
Kömür karası1000k
''Eğitimini tamamlanmıştı, toplumun yarattığı ve yargıladığı , yine aynı topluma savaş açmış bir devrimci , silahlı bir işçi olarak oradan ayrılıyordu.''
Kömür karası...Bir kere bindin mi o sıkış sıkış saat altı buçuk konservesine daha geri dönüşü yoktur. Karanlık, boşluk, kömür kokusu ve evet fakirliğin o pis ağız kokusu tüm salonları sarmış durumda. İnsanlar çaresiz ve kimsesiz sabahın bilmem kaçında girip akşamın bilmem kaç köründe gün ışığı ümidi ile dışarı çıktıklarında bile hala saat sabahın dördü gibi karanlık ve zifiri...Ama elleri mahkum her günün sabahında evine kuru bir kayıntı mideye de en adi birayı indirebilmek için inmek zorundalar o karanlık madene...
Ve karşınızda Emile Zola'nın o destansı romanı Germinal. Yokluk, açlık, çaresizlik , isyankarlık, hak, hukuk, ihanet, sahtekarlık , kahpelik, aşk, ve alışılagelmiş evvelinden beri devam eden evlilik hikayeleri...Ne ararsanız bulacaksınız ille de mücadele ile yoğrulacaksınız.
Kitabın anlatımı, betimlemesi, olaylar, kurgu sizi sizden alıp döneme öyle bir götürecek ki kitabı bir çırpıda okuyup bitirdiğiniz de bir dakika neler oluyor ve ben neredeyim diyeceksiniz.
Ve o şanlı insanlar , o emekçiler, öpülesi kömür karası ellerin çıkardığı isyana şahit olacaksınız..Bazen de kokuşmuş kömür kokusu eşliğinde bira bardaklarını mücadelenin şerefine kaldıracaksınız. Ve diyeceksiniz ki yaşasın işçi sınıfı , yaşasın emeğin mücadelesi...
''Hem yalnız olmak daha iyidir , insan o zaman dilediği gibi karar verir.''
Basit Numaralar...Müzik
Durur durur kendini unutturur gibi yapar.Çat bir şarkı salar üstümüze #ZerrinÖzer farkı🔥
youtu.be/rl7IvWXHC1M?si=...
EsaretŞiir
Neydi yaşam ;
Bir kırlangıcın kanadından inci tanesini almak mı
Yoksa demir parmaklıklar ardından gökyüzüne bakmak mı
Özgürlüktü yaşam
Su birikintilerine bata çıka koşmaktı yağmur altında,
Karla kaplanmış şehrin sessizliğini dinlemekti,
Ve oturup bir ırmak kenarında özgürlüğe yüzen balıkları izlemekti,
Belki de küçücük bir çocuğun hayallerini süsleyen kahraman olmaktı...
23/09/ 2023
İstar
Reklam