...
İçiliversem dem gibi,
Kırılıversem cam gibi,
Şamdanda yanan mum gibi,
Sabahı görmeden bitsem...
...
Görünmez kollar boynumda,
Yârin hayali koynumda,
Sıcak bir kurşun beynimde,
Bir ağaç dibinde yatsam...
Baran-ı elmas (yıldız yağmuru) ile başlayan roman karanlık bir gecede Ahmet Cemil'in kurduğu bütün hayallerinden kaçısıyla sona eriyor. Yeni bir şiir anlayışıyla şiirler yazan Ahmet Cemil dikkate değer bir karakter olmuş.
"Tiyatro bitti, yaşamayı lüzumlu görmüyorum." demeyen Selim Pusat'ın bir türlü olamaması. İyi bir asker, baba, eş, sevgili rollerinden en sonunda kaçması.