Geçmiş insanın rüyası, gelecekse hayalidir. İnsanın önünde her gün bembeyaz bir sayfa vardır: Adı 'bugün'dür. Bir hak dostu, "Gün sizin misafirinizdir. Ona iyi davranın ki gidince iyiliğiniz­ den bahsetsin" der.
Sayfa 51 - Hayykitap
Alıntı
"Olgunlaşmamış sevgi, "Seni seviyorum çünkü sana ihtiyacım var" der. Olgunlaşmış sevginin söylediği ise "Sana ihtiyacım var çünkü seni seviyorum" dur."
Sayfa 61 - SAY·Kitabı okuyor
""Kötü olana dur denilmediği için iyiler ezilir, kötüler sınır tanımaz...""
"Eşkıyalık başlıyor İnce Memed, sıkı dur!"
Sayfa 129·Kitabı okudu
Alıntı
Hıristiyanların teslis, übüvvet (Tanrı'nın babalığı) ve bünüvvet (Hz. İsa'nın Tanrı'nın oğlu olduğu) konusundaki bozuk inançlarını çürütme hususunda nâzil olan بَد۪يعُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۜ اَنّٰى يَكُونُ لَهُ وَلَدٌ وَلَمْ تَكُنْ لَهُ صَاحِبَةٌۜ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَل۪يمٌ âyet-i celilesinin pek yüce açıklamaları da pek önemli bir uyarıyı içermektedir. Yani, "Gökleri, yeri misilsiz olarak yaratan O'dur. O'nun nereden çocuğu bulunur ki O'nun zevcesi yoktur ve her şeyi O yaratmıştır ve O her şeyi hakkıyla bilir" (En'âm 6 /101). Artık O bütün varlıklar âleminin yaratıcısı iken O'nda babalık, evlatlık nasıl düşünülebilir?