Duru
@durugll1
And on the Lower East Side, you're dancing with me now.
And I'm taking pictures of you with flowers on the wall.
open.spotify.com/user/312e5svbdi...
Şu anda okuduğu kitap
"Belki de insan... En büyük utancı kendine en yakın bildiği kimselere karşı duyar."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Korku kitabı başlarda oldukça yavaş ilerliyor, olay akışı neredeyse yok gibi çünkü kitap daha çok kadının iç dünyasında yaşadıklarını anlatıyor. Açıkçası, bu yoğun içsel betimlemelerden bir şeyler beklerken, ortaya çıkan sadece bir kitap oluyor ve ben daha fazlasını ummuştum.
Sonu ise hayal kırıklığıydı; hiç öyle bir bitiş beklemiyordum ve aslında kitabın vaat ettiği gerilim ve etkiyi tam olarak vermedi. Yine de, insan psikolojisini anlatış biçimi ilginç ve düşündürücü, ama beklentiyi karşılamaktan uzak bir deneyim oldu. Canınız sıkılırsa bir günde okunacak bir kitap.
Dorian Gray'in Portresi benim için sadece bir klasik değil, resmen içime dokunan bir hikâyeydi. Okurken çoğu yerde durup düşündüm ama özellikle sonlara doğru kalbim sıkıştı. Gerçekten gözlerim doldu.
Dorian’ın geçmişe duyduğu o özlem… Kaybettiği masumiyeti fark ettiği anlar… İşte tam orada kendimi gördüm. Bazen insan geçmişteki halini özlüyor; daha saf, daha hafif, daha az kırılmış olduğu zamanları. Kitap bana tam olarak bunu hissettirdi.
Ayrıca insanın kendi içindeki karanlıkla yüzleşmesi meselesi çok çarpıcıydı. Dışarıdan kusursuz görünen birinin iç dünyasında neler kopabileceğini öyle güçlü anlatıyor ki ister istemez “Ben olsam ne yapardım?” diye düşünüyorsun.
Beni hem estetik anlamda hem duygusal anlamda etkileyen bir kitaptı. Bitirdiğimde uzun süre kapağı kapatıp öylece oturdum. Bazı kitaplar okunur ve biter. Bu kitap ise biraz insanın içinde kalıyor.
