Kitabi okurken tek dusundugum; ben ne okuyorum ya? oldu… Kitabin basi cok daraltici, betimlemelerle okuyucuyu sogutan bi kitapti :( ortalara dogru biraz sardi okuyabildim ama sonlarda yine “ben ne okuyorum ya” diyerek bitirdim kitabi… 
Koku
Koku
Kitabı okurken de bitirdikten sonra de içinde net olan tek düşünce şu ki; Bu romanı gerçekten sevmedim! Yazarından dolayı sevmebilmek için çok neden aradım, ilk defa okuduğum bir yazar değil ve diğer kitaplarını severek okuduğum için bu romandan keyif almayışımın sebebini kendimde aradım sürekli. Ya da tam tersi romanın sonuna gelene kadar hep bir sonraki bölümde düşüncemin değişeceğine inandım. Ancak ne yazık ki olmadı.. Karakterlerle yeterince bağ kuramadım çünkü iç dünyalarına yeterince giremedim, her birine dışardan bakıyor gibi hissettim kendimi. Olayların da gerçek olamayacak kadar abartılı olması yine benim sevmediğim bir tarz. Bu eser başka bir yazara ait olsaydı günümüze kadar ulaşır mıydı emin değilim. Tasvir seven bir okur olarak bu romandaki tasvirler de beni yordu. Ayrıca müzikalini çok severek izlediğimi belirtmek isterim.
Reklam
Seneca'yı okurken bir filozof değil, iyi bir dost dinliyormuşum gibi hissettim. Ahlak Mektupları'nın gücü de burada sanırım. İki bin yıl önce yaşamış bir insan; ölüm, dostluk, kaygı, zaman ve hayatın anlamı üzerine öyle konuşuyor ki söyledikleri hâlâ güncelliğini koruyor.
En çok sevdiğim yanı ise Seneca'nın hiçbir zaman bir ideolojinin sözcüsü gibi konuşmaması oldu. Stoacı olmasına rağmen başka filozoflardan öğreniyor, gerektiğinde kendi geleneğini eleştiriyor ve sürekli şu soruya dönüyor: "Bu insanın hayatına nasıl yardım eder?
Kitabın önsözünü sonradan okumak ayrıca ilginçti. Seneca'nın sürgünler, hastalıklar, siyasi entrikalar ve sonunda zorla gelen ölümle dolu yaşamını öğrenince mektuplar başka bir anlam kazandı.
Bu yüzden Ahlak Mektupları benim için bir felsefe kitabından çok, dönüp dönüp açılacak gerçek bir başucu kitabı oldu.
____
Vadideki Zambak 100. Sayfaya geldim
Henriette, kendi mutluluğundan ve aşkından vazgeçerek, mutsuz bir evlilikte bile ailesine ve çocuklarına sadık kalan bir kadın sembolü..
Felix’in aşkı sadece fiziksel değildir çocukluğunda görmediği anne şefkatini Henriette’de arayarak ruhsal yaralarını sarma çabasında olan bir genç.
Henriette ulaşılamaz ve kutsaldır. Bu yüzden vadi, hem bu tertemiz aşkın yeşerdiği bir cennet hem de sınırların asla aşılamadığı bir hapishanedir. Güzel gidiyor #y:465____
Vadideki Zambak 100. Sayfaya geldim
Henriette, kendi mutluluğundan ve aşkından vazgeçerek, mutsuz bir evlilikte bile ailesine ve çocuklarına sadık kalan bir kadın sembolü..
Felix’in aşkı sadece fiziksel değildir çocukluğunda görmediği anne şefkatini Henriette’de arayarak ruhsal yaralarını sarma çabasında olan bir genç.
Henriette ulaşılamaz ve kutsaldır. Bu yüzden vadi, hem bu tertemiz aşkın yeşerdiği bir cennet hem de sınırların asla aşılamadığı bir hapishanedir. Güzel gidiyor #y:465____
Bu kitap beni kahretti. Resmen o Eğlence Parkı'nda birebir gezmiş, Mike ile o uçurtmayı uçurmuş, o kumsalda ateş başında oturmuş kadar oldum. Gerçekten harikaydı. Sadece tek eksiği bence Devin'in hayatının ilerleyen kısımlarının aceleye gelmesiydi. Evet geçmişte yaşadıkları çok güzel anlatılmış ama arkadaşlarıyla o olaydan sonra geçirdikleri vakitlerden kısa kesitler okumak isterdim...
Arkadaşlık ilişkilerini, sevgililik dönemlerini, yaşanan talihsiz olayları, ergenlik dönemindeki bir erkeğin duygu ve düşünce geçişlerini, bir çocuğun ailesinin eline bakmasındansa kendi parasını kazanmak için verdiği emekleri okumak müthiş bir deneyimdi bence. Hele ki öldürülen kızın hikayesinin tamamlanmasını, cinayetin ardındaki kişinin bulunması için yapılan şeylerin de anlatılması çok güzeldi. Özellikle Mike ile olan sahnelere de bayıldım. Son anlarını yaşayan bir çocuğu sevindirmek için elinden geleni yapması çok hoştu. Kitabın sonu beni ne kadar üzmüş olsa da yine de her sayfası birbirinden güzel ve akıcıydı. Klasik King kitapları gibi korku-gerilim bulamayacaksınız. Sadece bir sahne var ki orada hafiften gerilebilirsiniz. Onun dışında sıcak ilişkiler, hüzün ve dostluktan oluşan oldukça sade bir kitap...
Devin Jones, yazın çalışmak için Eğlence Parkı'na gelir. Sevgilisinden uzakta bir yaz geçirmek onu üzse de bu işe ihtiyacı vardır. Çok güzel dostluklar kurar ve yorucu da olsa yaptığı işten oldukça keyif alır. Yazın bitimine doğru sevgilisinden ayrılan Devin, okula ara verip bir yıl daha orada çalışmak ister. Bu esnada arkadaşlarıyla parkın da keyfini çıkartan Devin, anlatılan hikayeden etkilenir. Yıllar önce korku tünelinde öldürülen bir kızın, oraya musallat olduğu ve bazı kişilere göründüğü söylenir. Arkadaşlarıyla tünele girer ancak hiçbir şey göremez. Yine de bu işin peşini
Okuma grubumuzla başladığım bir kitaptı.
Peygamber Efendimiz ص hanımlarını anlatıyor. Mübarek annelerimiz için daha net bilgiler olmalıydı diye düşünüyorum.Beni pek doyurduğunu söyleyemem. Sanki birşeyler eksik kalmış gibi kitapta.
En sevdiğim kısım ise annemizin hayatı anlatıldıktan sonra ibret alınabilecek sonuçlar.
Okunabilir bir kitap mı evet ama annelerimizin hayatını detaylı öğrenmek isteyen için yetersiz kalır.
Reklam
Reklam