Duvar
Kitabı uzunca bir mart ayında okudum. Çok uzaklara gittiğim bir seyahatte yanımda gezdirdim. Binlerce adım attığım günlerin gecelerinde okurken uyuyakaldım durdum. Sonunda tam uçağın tekerlekleri piste vurduğunda bitirdim.
Ne bitiş ama.
Feminist bir robinson crusoe yorumuna hiç katılmadığımı en başta söylemeliyim. Feminist olmak bir yana, metinde yazarın cinsiyeti bile yok. Saçlarını başının önüne gelmesin diye kesiveriyor, yüzü ona gereksiz geliyor bir süre sonra, hayvanlarının onu sevmesi için güzelliğine ihtiyaç duymadığını anlatıyor. Eski kıyafetleri, erkek kıyafetlerini daha çok, kesip biçip üstüne uyduruyor. Süslenmek, kendine bakmak manasız hale geliyor. Kadın, yalnızca hayatta kalan birine dönüşüyor. Yavaş adımlarla yürümeye, hayvanların cinsiyetlerini anlamaya, ekip biçme günlerini kaçırmamaya çalışan birine. Kadın olmayı geçtim, bir insan demek bile anlamsız geliyor metnin bir yerinde. Kediden, boğadan farksız, onlarla birlikte yaşayan bir başka hayvana dönüşüyor.
Sevmeyi, umut etmeyi, sevmekle kaybetmenin kederli kardeşliğini, kabullenmeyi şahane anlatan bir kitap. Duvar metaforunu kullanma biçimini sevdim ama bir yandan da duvarın kendisinden bu kadar az bahsetmesini garipsedim. Duvarın nereye kadar gittiğini merak etmeyişi, altını bir tünel kazmayı denemeyişi kısacası o duvarı öylece bir doğa olayı gibi kabullenişi metin içinde tutarlı ama yine de merak duygumu gidermiyor. Duvar var işte diyor. Nereden geldiğinin bir önemi yok. Var ve beni dünyanın kalanından ayırdı. Koca bir yalnızlığın içindeyim ve delirmemek için elimden geleni yapıyorum.
İlk günden bulduğu inek sayesinde ya da yüzünden alamadığı kararlar ve ineğe bağlılığı bana çocuk sahibi olmayı çağrıştırdı. Hayatını sürdürmek için ona ihtiyaç duyuyor ama bir yandan da onu bırakıp gidebilseydi,
7/10
Beğendi
Değerli meslektaşım Veysi Hocamın kitabı hakikaten çok güzeldi. Ben de özel egitimciyim ve aynı mesleği icra edince kitabını şahsen çok merak etmiştim.
Beğenerek okudum ve mesleğe dair de güzel ipuçları buldum.
Kitabın konusundan kısaca bahsedecek olursam;
Hayatımızdaki birçok duygu, düşünce ve tepki aslında boşuna ortaya çıkmıyor.
Çocukluktan bugüne taşıdığımız inançlar…
Farkında olmadan kendimize koyduğumuz sınırlar…
Ve bazen kendi kendimizi nasıl sabote ettiğimiz…
Kitap tam olarak bunların ekseninde dönüyor.
En çok hoşuma giden tarafı şu oldu:
Güçlü olmak demek her şeye duvar örmek değil,
nerede kırıldığını fark edip kendini anlayabilmek.
Ben mesela güçlü görünmeye çalışıp rol yapan insanlardan nefret ediyorum. İnsanız sonuçta zayıf noktalarımız illaki var. Ben genelde bunları paylaşarak üstüne gitmeyi tercih ediyorum. Bu kitap o yönüyle güzel bir motivasyon kaynağı da oluyor.
Veysi Hocam kitabı ağır akademik bir dille yazmamış. Bence herkes keyifle okur. Bu alana dair meraklı olan herkese çok tavsiye.
Reklam
Merhaba kitap dostlarım,
Bugün sizlere Engelsiz Psikoloji ve değerli yazar Veysi Çeçen’in, insanın kendine doğru attığı en sessiz adımlara eşlik eden o özel eserinden bahsetmek istiyorum.
Bu kitap bana psikolojinin sadece davranışları açıklamak değil, insanın kendi içindeki dili çözmek olduğunu hatırlattı. Çünkü çoğu zaman yaşadığımız duygular bugüne ait değil; geçmişte öğrendiğimiz anlamların bugüne yansıması.
Bir ortamda neden geriliyoruz, neden bazı kelimeler bize diğerlerinden daha ağır geliyor, neden bazen adım atacakken duruyoruz… Hepsinin zihnimizde yer etmiş bir hikâyesi var.
Okurken fark ettiğim şey şu oldu:
İnsan kendini sabote ettiğini çoğu zaman fark etmiyor.
Cesaret edememek tembellik değil, bazen yıllar önce kurulmuş bir inancın hâlâ çalışıyor olması…
Kitap bunu yargılamadan anlatıyor.
Ne yapman gerektiğini söylemiyor, sadece görmeni sağlıyor.
Ve insan gördüğü şeyi değiştirmeye zaten başlıyor.
Özellikle psikolojik dayanıklılık kısmı bende ayrı bir yer edindi.
Güçlü olmanın duvar örmek değil, kırıldığın yerden kendini anlayarak toparlayabilmek olduğunu hatırlattı.
Bazen kendimize en çok ihtiyacımız olan şey çözüm değil, anlayışmış.
Kitabı bitirdiğimde zihnimde kalan duygu şuydu:
Hayatın önümüze koyduğu engellerden çok, bizim içimizde büyüttüklerimiz yoruyor bizi.
Ama fark ettiğimiz anda ağırlıkları hafifliyor.
Altını çizdiğim, üzerinde düşündüğüm ve zamanla tekrar döneceğimi bildiğim kitaplardan biri oldu.
Gerçek bir farkındalık kitabı…
İyi ki okudum. Bazen hayatı değiştirmek için dünyayı değil, bakışını değiştirmek gerekir.
Yazarın kitabı kendi hikayesi ile başlaması yazarla yakınlık kurmak açısından çok etkiliydi.
Bölümlerin işlenişini çok pratik buldum. Tıpkı bir duvar örmek gibi taşları tek tek koyup her bölümden sonra büyük çerçeveye bakma olayını çok sevdim.
Bahsedilen hemen her alışkanlığı dini vecibelerime nasıl entegre ederimi düşünürken buldum kendimi.
Başta çok popüler diye okumaya yanaşmasam da yazarın etkileyici ve kendi hayatında da alışkanlıkları uygulaması beni etkiledi.
JAMES CLEAR bize motivasyon eksikliğinin üstesinden nasıl geleceğimizi, ortamımızı başarıyı artıracak şekilde nasıl düzenleyeceğimizi ve nasıl yeni ve daha iyi alışkanlıklar edineceğimizi öğretiyor. Kişisel gelişim okuyacaksınız tercih edeceğiniz bir kitap.
#kübranınkitabı merhaba kitap dostlarım size bugün kadınlar ile ilgili muhteşem bir kitapla geldim kitapda üç kadının Nil ,Zekiye ve Berfinin hayatta kalma çabalarını, ne yaşarlarsa yaşasınlar nasıl dimdik ayakta durduklarını başarmak için nasıl çabaladıklarını ve cesaretlerinin büyüklüğünü anlatıyor . Bu kadınları kader nasıl bir araya getirdi okuyunca şok olacaksınız film gibi bir kitaptı,bir çok yerde çok şaşıracaksınız ve çoğu yerde kadınlara vay be diyeceksiniz helal olsun diyeceksiniz. Kitapta ayrıca kadınlara tarihte yapılan kötülükleri, satılan tecavüze uğrayan köle olarak satılan kadınların acı hayatlarını anlatır. Yazarımız kadınlara yapılanları o kadar güzel dile getirmiş ki gerçekten kendimden cümleler okur gibiydim. Kitabı bitirdikten sonra kitabın sonuyla önce mutlu oluyorsunuz ama sonra kendinize bir çok soru soruyorsunuz gerçekten asırlardır kadınlar neden bu kadar dışlanıyor?,neden kötülüklere maruz kalıyor ?ve bunu sorgularken keşke geçmişi değiştiremem ama gelecekte kadınlara bakış açısını değiştirebilsem. Kitapla ilgili daha o kadar çok şey anlatırım ki hem Spoiler’e girer, hem de yorumum dolar taşar tek diyebileceğim yazarımızın kalemine sağlık, kalemi daim okuru bol olsun çok güçlü bir kalemi var. Kalemini gerçekten kelimelerimle anlatamam okumanız gerekir ben diğer kitaplarını okumaya gidiyorum sizde hemen bu kitap ve diğer kitaplarını alın okuyun. Ve uyarıdır kaleminizi yedekleyin okumaya başlamadan önce ,çünkü altını çizeceğiniz bir sürü alıntı olacak , benim en az 100 tane vardı sizinle bir çoğunu paylaşacağım. Bir de şunu da demeden geçemeyeceğim Atatürk’ün yolumuzu aydınlatması kadınlar için yaptıkları o kadar güzel anlatılmış ki. İntikamla başlayıp birlik olmaya kadar giden bu güçlü kadınların hikayesini mutlaka okumalısınız.
Yoluma,
Kendine ait bir oda hepimizin bildiği gibi içinde sakladıği yaşamak isteyipte yaşamadığı güzel bir oda vardır herkesin beklediği bir hayal olsa hepimiz belki de o hayalin peşinden koşmak için çaba sarf ederiz ama gördüğümüz yaşamlardan yaşadığımız etkili travmalardan sonra git gide istediğimiz hayallerden vazgeçmeye yoluna gireriz bir ihtimal bile olumlu düşünürüz.
Ne yazık ki yaşadığımız dünya da kimse eski ben olarak kalmıyor çünkü insan her travmadan sonra olgunlaşiyor bir duvar örüyor oysa örmek istediği duvarın altında bile kalıyor bazen çoğumuz duvarlarımızı yikmak hata birine koşulsuzca güvenme duygusu istiyoruz ama elimizden gelenleri yapmak istesekte karşı tarafın ne istediğini bildiğimiz için soğuk oluyoruz tabiki sadece karşımızdaki insanlara değil herkese hata kendimize bile soğuk davranıyoruz.
Kendine ait bir oda görünen şu ki aslında hiç anlamadığımızı bize hatırlatıyor geçmişimizdeki yaşadığımız güzel anıları tekrarlayan çok güzel bir kitap tavsiye ediyorum kesinlikle.
"İstesem kulüphaneleri kapat, ama benim zihnimin özgürlüğünün üstüne kapatabileceğin ne bir kapi, ne de bir sürgü var."
Virginia Woolf
Reklam
Reklam