Anlam çiçek açtığında
Kitabı okurken yazardan dinliyor gibiydim. Öyle içli bir sesle ve şiirsel konuşuyordu ki anlam dünyamda rasyonalitenin sığlığında boğulduğumla yüzleşmek zorunda kaldım. Çoğu yerinde duygudaş olup, hislerini hissedişimin ulvîliği, sorgulamalarının derinliği ile varoluşsal bir sancıyla büyülendim. Bazen her şeyin altında anlam aramanın bir nevî delilik olduğunu düşünürüm fakat özellikle Nuh nebî örneğinde olan o üçüncü güruhtan olduğumu hissetmem ki burada güruhu tam da anlamıyla kullanıyorum beni fazlasıyla eksik ve boş hissettirdi. Yazara uzun ömürler diliyorum.
GÜNÜBİRLİK HAYATLAR
Kitap, yazarın - dünyaca ünlü psikiyatrist Irvin Yalom’un hastalarının psikoterapi sürecindeki gerçek yaşam öykülerinden oluşmaktadır.
Kitapta konu ala kişiler farklı fakat duygu aynıdır; ö.lüm korkusu, yalnızlık, anlam arayışı…
Kitap; pembe gözlükler taktırıp hayata toz pembe bakmamızı değil hayatı her haliyle göğüsleyip kabule geçişi öğretiyor. Gerçeklerle yüzleşmeyi ve o gerçekleri olgunlukla kabul etmeyi gösteriyor.
Kitapta geçen yaşam öykülerini okurken bazen sadece bir okuyucu bazen ortak düşüncelere sahip bir duygudaş olabiliyorsunuz.
Çok nadir kitabı tekrar alıp okumak, altı çizili satırları incelemek , belki yeniden farklı cümlelerin altını çizmek isterim. Bu kitap o nadir kitaplardan biriydi benim için… Bir kitapla da şifalanabilir insan.. Bu kitap ihtiyaç duyana, ihtiyaç duyduğu yerden şifa olsun
Reklam
Edebiyatın votkası: çocuk kitapları
Ne yalan söyleyeyim, tam da bu kitabın arka kapağında söylediği gibi, “geriye bakmak, mevki kaybetmek” gibi geldiğinden, daha önemli okumalara geçmem gerektiğini düşündüğümden, çocuk edebiyatına dönüp bakmak benim de aklıma bile gelmedi. Ancak kızım olunca yeniden merak etmeye başladım. Çünkü artık kızım okuyacaktı onları ve acaba neler okuyacaktı?
Bu kitabı da annelik refleksiyle yeniden çocuk edebiyatına şöyle bir bakmaya motive edici sebep olsun diye aldım aslında. Kızıma sunmadan önce kendim okuyayım dediğim kitapları elime almak için ilave destekleyici sebeplerim olsa hiç de fena olmazdı hani. Ve fakat, başka bir şey yakaladım bu kitapta: yine yeniden benden bahsediyordu aslında, benim anne olarak değil de, bir birey olarak neden çocuk kitabı okumam gerektiğinden bahsediyordu ve bunu öyle duygudaş bir yerden yapıyordu ki bana… mest oldum.
“Bilmekten bitkin düşmenin ödüllendirildiği bir dünyada çocuk edebiyatı her şeye saf ve doğal bir hayret ve hayranlıkla bakar.” (s.38) Ahh, nasıl özledim o saf hayreti ve hayranlığı hissetmeyi mesela… Kızımın gözünde yakaladığımda bile nasıl mutlu ediyor beni! Sistine Şapeli’nden ayrılmak istemeyişimin sebebi de böyle bir şeyi yeniden orada hissetmiş olmam değil miydi?
“Ahkâm kesmeye, lafı dolandırmaya ya da böbürlenmeye kalkarsanız çocukların sabrını taşırırsınız. Tersine, çocuk edebiyatında sözü damıtmak gerek: Bu edebiyatın en iyi örneklerinde umut, açlık, neşe, korkunun en arketipsel biçimleri en saf biçimiyle ifade edilir. Çocuk kitapları edebiyatın votkası gibidir.” (s.12) Yüzlerce sayfa romanı, hikayeyi bu yüzden okumuyor muyuz?
Bunun gibi pek çok şeyi hatırlattı bana bu kitap ve çok iyi geldi. Kızım için diye attığım her adımda olduğu gibi, burada da kendim için bir şeyler buldum. Anneliği ben işte en çok bu yüzden
Sarsıldım...
Tek bir kelime ile ifade edecek olursam: "sarsıcıydı". Yüreğimden vuruldum diyebilirim. Eskiden de bu tarz kitaplardan etkilenirdim; ancak anne olduktan sonra bu etkileşim kat be kat arttı sanırım.
Çoğu sayfasında gözyaşlarımı tutamadım. "Engelli" de deseniz, "özel" de deseniz "özel gereksinimli" de deseniz içinizde bir yerlerde tam olarak idrak edemediğiniz, duygudaş olamadığınız duygusuna kapılıyorsunuz kitabı okurken. O güzel insanların da duyguları, kalpleri ve belki de muhteşem bir zihinleri var bizim bilemediğimiz."
Puan vermedi·134 syf.··
Beğendi
·2025 38. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 24 Kasım 2025 22:55
Aidiyetlerimiz bizi çok sayıda insana bağlayan görünmez bağlarımız.
Dünya üzerindeki 8 milyar insandan birisin
Kendi adıma düşünürsem 4 milyar kadından biriyim
94 milyon öğretmenden biriyim
2 milyar müslümandan biriyim...
Dünya üzerinde kendime milyonlarca belki milyarlarca ortak duygudaş bulacağım kimlik sayılabilir. Yazarın ifadesiyle zaman içinde bizi dünyaya bağlayan aynalar bu kimlikler .
Kişiliğimizi oluşturan pek çok bileşen var elbette ama bunlardan biriyle övünüyor ya da bunlardan birini utanç duyup gizliyor olabiliriz.
Ve hayat bizi hep bu kimlikle sınar diyor Amin Maalouf. Kendi hayatından örnek vererek insan kimliklerini ve bunlarin toplumsal yönlerini eleştiren bir çeşit deneme okuyoruz kitapta. Toplumların olgular üzerinde etkileri ve olguların toplumsal etkilerini karşılaştırırken , yer yer fanatizmin ve öznefretin nedenlerini de sorguluyor.
Kurgu kitap okumaya ara vermek isteyen okurlara güzel bir okuma deneyimi sunuyor.
Kısmen politik ve dini eleştiriler de bulunuyor kitapta . Farklı gözlerle bakmayı seven herkese tavsiye ediyorum.
Hayatta pek çok kimliğiniz var iken eğer sadece biriyle varolmaya , görünür olmaya çalışırsanız ölürsünüz diyen bu metin herkesi ufaktan düşünmeye sevk edecek eminim .
Herkese keyifli okumalar...
Hüzün demeden hüznü anlat ,aile demeden aileyi anlat ,ayrılık demeden ayrılığı anlat demişler ,Maggie O'Farrell bir hikaye anlatmış.Gökten düşen elmaları bizim kucağımıza bırakıp kaçmış.
"Onları bir arada tutan raptiyenin Hamnet olduğunu nasıl bilebilirlerdi?Onun yokluğunda yere düşüp kırılan bir bardak gibi paramparça olarak dağılacaklarını?"
Roman ,Hamnet 'in kız kardeşi Judith'in hastalığa yakalanması ve Hamnet'in yardım aramaya çıkmasıyla başlar.Bir yandan anneleri Agnes'in gençliği ,Shakespeare ile tanışması ve mistik güçleri anlatılırken bir yandan şimdiki zamana dönüp Hamnet'in günleri anlatılır.
Aile bağlarının ,kayıp ve yasın ailedeki dönüşümlerinin ilmek ilmek işlendiği bu romanda aslında birbirlerine ruhsal ve olaylar karşısında tepkisel olarak çok farklo görünseler de Agnes ve babanın kişilik dönüşümlerinde ne kadar aynı yöne baktıklarını ve duygudaş olduklarını görüyoruz.
Bence yasın en zor yanı yokluğuna alışmak .Sizce yasın en zor yanı hangisi ? Kaybı kabul etmek mi, yokluğa alışmak mı, yoksa hatıraları yaşatmak mı?
Yine Maggie O'Farrell'dan #tavsiyekitap diyebileceğim bir roman .
Yeni kitaplarda görüşmek üzere.Keyifli okumalar.
Reklam
Reklam