şimdi bir adım geri çekilmişti: zihnen teslim olmuştu ama içine, kalbine dokunulmasinin önüne geçebileceğini umuyordu. Yanlış yerde durduğunu biliyordu, ama yanlış yerde durmayı tercih ediyordu.
hayatı geliştikçe içinde dogan duygular karşısında olan biteni dikkatle inceliyor, içinin sesini dinliyor, birkaç tecrubesine dayanarak bastığı yeri iyice yokluyor, kendi yolunda kendi kafasıyla yürüyordu.
bunca şevkle tutunmaktan hayata
serbest kalmış korkudan, ümitten,
kaçar ve şükrederiz tanrılara;
bu lütuf geldiyse hangisinden.
bir canlı sonsuza dek ömür sürmez
ölü adam hiçbir zaman dirilmez
en yorulmuş nehir bile dinlenmez
denize ulaşmadan salimen.