Acaba uzun süre yalnız yaşayınca insan böyle mi oluyor, bir düşüncenin ortasinda birden konuşmaya mi başlıyor, konusmakla konusmamak arasindaki ayrım siliniyor mu, icimizde kendimizle sürdürdüğümüz hic bitmeyen sohbet hala görüşmeyi sürdürdüğümüz insanlarla yaptığımız konuşmaların içine mi sızıyor, insan çok uzun süre tek başına yaşayınca birini ötekinden ayıran sınır bulaniklasiyor mu?