Zeki
@e_zeki
Konya
229 okur puanı
Nisan 2015 tarihinde katıldı
Biraz Karışık Bir İncelemeDin
Ali Şeriati gerçekten büyük bir düşünür. Kitaplarında İslami düşüncenin gelişimine geleceğine dair eşsiz faydalar bulursunuz. Fakat:
Ali şeriati bir âlim değildir. İslam dinini anlatmaz size. Kendisi de kitabın Ekler bölümünde açık açık söyler " Benim bir gence namaz kıl, oruç tut, zekat ver dediğim vaki değildir" diye. Okuyan ve inceleyen arkadaşlar Ali Şeriati'nin İslamı yanlı anlattığı Şii ideolojisini empoze ettiği çıkarımları bu yüzden okuyucunun hatasıdır. Ali Şeriati Şii'dir, Şii gibi düşünür Şii gibi yazar, düşüncelerinin meyveleri Şii'lik kokar. Bu yalnızca ve yalnızca insani bir durumdur. Eğer okur bundan rahatsız oluyorsa, kendi ideolojisini tehdit altında hissediyorsa tavsiyem Ali Şeriati'nin herhangi bir kitabını okumadan önce kendi düşünce yapısını sağlamlaştıracak şeyler okumasıdır.
Kitabın girişinde Şeriati büyük bir heyecan yarattı Özellikle önce Fatıma (R.A) sonrasında Zeynep (R.A.) yaşamlarında müslüman coğrafyasında oluşturdukları devrimci bir etkiden bahsetti, fakat sonrasında bu etkiyi detaylandırmadı, fikri temelde bırakarak yaşananları bu fikrin kanıtları gibi anlattı. Zaten sonlara doğru da artık Şii ekolün argümanlarıyla şunlar şunlar oldu diyerek bitirdi.
Kitap İslam kadınıyla Avrupa kadınının arasındaki farkı, nasıl olması gerektiğini anlatırken çok güzel noktalara değindi fakat bu noktaları Hz. Fatıma'nın islam kadını olarak teşkil ettiği örnekle bütünleştiremedi.
Şii ideolojiye kapılıp gittiği bir noktada da kitabın 195. sayfasında saydığı 5 isimden 4ünün Aşere-i Mübeşşereden olan bir grup Sahabeye "laubali, mal düşkünü, takvasız" gib yakıştırmalar yapıyor. Hiç gerek yokken, (muhtemelen konferans esnasında galeyana geliyor) ardından aynı mevzu içerisinde devam ederken 202. sayfada demin laubali vb. yakıştırmalar yaptığı isimleri yere
Reklam
Ölümcül Beyaz Serinin diğer kitaplarına nazaran bir tık daha düşük kaldı. Rowling, kitabın sonunda yazdığı teşekkür metninde de; "Şimdiye kadar en çok zorlandığı ve en çok zevk aldığı kitap" olarak nitelemiş. Bence de diğer kitaplarına göre burada zorlandığı belli. Bu sefer İlişkiler, olaylar ve bağlantılar, yeterince doygun ve ikna edici gelmedi okurken. Bazı karakterlerin üstlendikleri rollere göre, dahiliyet sebeplerinin çok zayıf olduğunu düşündürdü bana. Serinin diğer kitaplarında ismi geçen her karakterin mutlaka büyük bir rolu ve etkisi vardı. Bu kitapta öyle değil. Yine de çok zevkli, çok akıcı. Bir sonraki kitabı heyecanla bekletiyor.
Doğru kelime hayal kırıklığı değil, ama ilk akla geleniFantastik Edebiyat
Witcher serisi çok iyi başlayan fakat başladığı gibi devam edemeyen bir seri.
özellikle son 2 kitap çok büyük potansiyel oluşturup o potansiyeli teslim edemiyor.
Gölün Hanımı'nda bu daha belirgin. biterken önceki kitaplarda hazırlanan zeminin tamamlanmasını istiyorsunuz fakat kitap o zeminleri tamamlamıyor. kendisi ve bir önceki kitapta oluşturduğu yeni zeminleri de alel acele okuyucuya itelemeye çalışıyor. Güzel bir seriye, güzel son olamamış kitap. Biraz üzdü
Atlasın ayağı kaydı
Serinin önceki kitaplarına yüksek puan vermiştim. Bu kitaba düşük puan vermemin 3 sebebi var. Dikkat Spoiler içerir.
1- Dagny'nin bir orta malına dönüşmesi, bunun kitabın felsefesinin bir sağlaması, nihai doğal sonucuymuş gibi kabul edilmesi ve olaya dahil olan herkes tarafından rahatlıkla onaylanıyor olması. Bu durumu yazarın kendi özel hayatında da bir dönem yaşamış olması ( kocası ve kocasının onayladığı bir sevgilisi olduğu dönem) ve yazarın bu olayın kanıksanmasını isteyişi olduğunu düşünüyorum. Bu kadar ben merkezci ve sahiplik duygusuna sahip insanların bir anda " evet onunla olman normal, neyse sağlık olsun" tavrına bürünmesi mümkün değil.
2- ilk iki kitaba göre çok aşırı tekrar içeren gereksizliğin sınırlarını zorlayacak derecede uzun, paragraflar hatta sayfalarca aynı şeylerin tekarı mevcut. Özellikle John Galt'ın ulusa sesleniş konuşması 3 sayfalık bir metin olabilecekken 50 sayfa boyunca tekrar tekrar uzatılmış.
3 - ilk iki kitap boyunca yükselen tansiyon bu kitapta o yükselişin karşılığını veremiyor. Sona doğru bayağı hatta romantikliğe kaçan durumlar var. (ör: Jim Taggart'ın kişiliğini kabullenmesi o karakterde birinin kesinlikle yapamayacağı bir hareket. Mutlak kötü, mutlaklığının farkına vardığında çöküp o kötülükten uzaklaşamaz.)
Kitabın müstehcen olmasını bekliyordum fakat tam gaz erotik aksiyon olacağını da tahmin etmemiştim. Hatta neredeyse pornografik diyebilirim. Kitap bağlamında bakarsak Palahniuk 'un okuduğum diğer eserlerine göre daha vasat bir kitap. Konusu dışında bir vuruculuğa ya da inandırıcılığa sahip değil. O yüzden bir hayal kırıklığı yaşattı.
Reklam