Vaktiyle bir kadın tanımıştım
Güzel bir kadındı, sonra öldü
Bense hayata karıştım
Fakat onu unutamadım bir türlü
Vaktiyle bir kadın tanımıştım
Hayata küsmüştü
Ben ölümle barıştım
Mezarlarımız yan yana düştü
Bir gün gelir de unuturmuş insan
En sevdiği hatıraları bile
Bari sen her yorgun sesiyle
Saat on ikiyi vurduğu zaman
Beni unutma
Çünkü ben her gece o saatlerde
Seni yaşar ve seni düşünürüm
Hayal içinde perişan yürürüm
Sen de karanlığın sustuğu yerde
Beni unutma
İstersen mutlu oluruz seninle
Evimiz ve çocuklarımız olur
Yemek pişirirsin kendi elinle
Kalplerimizde esenlik ve huzur
İstersen mutlu oluruz seninle
Birbirimiz için yaratılmışız
Ruhlarımız, düşüncelerimiz bir
Bizim gibi olur çocuklarımız
Ben şair, sen baştan ayağa şiir
Birbirimiz için yaratılmışız