Fakat bu muhafızla mücadele, çoğunlukla, bize uzaktan göründüğü kadar zor değildir. Bunun nedeni ruhsal ıstırapla fiziksel istırap arasındaki düşmanlıktır. Zira büyük veya kronik bir fiziksel acı çekiyorsak, geri kalan bütün dertlere kayıtsız kalırız. Tek ilgilendiğimiz şey iyileşmek olur. Aynı şekilde, büyük bir ruhsal ıstırap da bizi fiziksel acıya duyarsız kılar. Onu küçümseriz. Hatta fiziksel olan ruhsal olana ağır bastığında, faydalı bir avuntu haline gelmiş olur. Ruhsal ıstıraba verilen bir ara. İntiharı da daha kolay hale getiren budur. Aşırı ruhsal ıstırap çeken birinin gözünde intiharla ilintili fiziksel acı bütün önemini yitirir.
POMPEIUS :Yüce tanrılarda hak kaygısı varsa eğer En haklı insanlara yardım ederler.
MENEKRATES : Şunu bilmiş ol ki, yiğit Pompeius, Tanrı yardımı geç gelir, ama gelmemezlik etmez.
POMPEIUS : Ama biz dileklerimizle beklerken önlerinde Değeri kalmıyor dilediğimiz şeylerin.
MENEKRATES : Kendi kendimizi bilmediğimiz için, Çok kez başımızın belasını dileriz onlardan. Bizim iyiliğimiz için vermezler istediğimizi. Sonunda iyi ki vermemişler deriz biz de.